จ้าวแห่งยุทธภัณฑ์ 1,647
“หึหึ…”
บราฮัมที่เหลืออยู่ตัวคนเดียว แสยะยิ้ม
เวทมืดซึ่งแสดงผลทันทีที่ตรวจพบผู้บุกรุก
ในสายตาบราฮัม มันคือเวทมนตร์ที่ยอดเยี่ยม
สมบูรณ์แบบ ไร้ข้อบกพร่อง และไม่มีความคลาดเคลื่อน ส่งผลให้ประสิทธิภาพยอดเยี่ยมและทำงานได้รวดเร็ว
เนื่องจากเป็นเวทมนตร์ที่ทำงานภายใต้เงื่อนไข เป็นการยากที่คนทั่วไปจะตอบสนองทัน
อย่างไรก็ดี บราฮัมสามารถตอบสนอง
แถมยังทำลายทิ้งได้อย่างฉิวเฉียด
เป็นคนเดียวในปาร์ตี้ที่ทำสำเร็จ
บราฮัมพิสูจน์ให้เห็นแล้วว่า ตนไร้เทียมทานในหมู่ตัวตนผู้ยิ่งใหญ่ด้วยกัน
มันมีความสุขมาก ภาคความภูมิใจกำลังเอ่อล้น
‘โดยเฉพาะเมื่อเทียบกับเจ้านักดาบขยะนั่น เราแข็งแกร่งกว่าหลายขุม’
บราฮัมถึงจุดที่สามารถใช้เวทมนตร์ผ่านความคิด
มันย้อนความทรงจำได้ดั่งใจนึก และนำภาพเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเมื่อครู่มาฉายใหม่
ฉากการโจมตีของเวทมืด ย้อนกลับเข้ามาในความทรงจำประหนึ่งภาพถ่าย
บราฮัมสำรวจกริด เหล่าเทพ เหล่าอัครสาวก และเหล่าสภาที่กำลังยืนนิ่งอยู่ในภาพ
ณ วินาทีที่ทุกคนเข้าสู่สนรกและเวทมืดเริ่มทำงาน
กริดตอบสนองในพริบตา
ในแง่ความเร็วกริด ลงมือก่อนบราฮัมด้วยซ้ำ
อย่างไรก็ดี ชายหนุ่มใช้ ‘ถอดรหัสเวทมนตร์’ ของดยุคแห่งปัญญาล้มเหลว จึงเปลี่ยนไปดึงมือลอเอลกับเนเฟลิน่าด้านข้างแทน
เสี้ยววินาทีถัดมา เมอร์เซเดส ปิอาโร่ และซิกตอบสนองพร้อมกับบราฮัม
ทว่า เนตรมองทะลุต้องใช้เวลาสักพักกว่าจะแสดงผล ส่วนปิอาโร่ก็อยู่ห่างไกลจากศาสตร์แห่งเวทมนตร์มาก
มีเพียงซิกที่ตอบสนองได้อย่างเหมาะสม
อักขระโบราณถูกเขียนขึ้นเป็นประโยค
ด้วยถ้อยคำที่บราฮัมไม่ทราบความหมาย ซิกสร้างปาฏิหาริย์โดยการแทรกแซงพิกัดเวทมนตร์ซึ่งจะส่งผลกับตัวเอง
เป็นการย้อนศรกับดัก
แม้จะเป็นเพียงร่างจุติ แต่ซิกก็ถูกยกย่องให้เป็นแกรนมาสเตอร์ผู้บรรลุศาสตร์หลายแขนง
เมื่อได้รับร่างเนื้อและพลังครึ่งเทพกลับคืน ซิกเก่งกาจจนสร้างความตกตะลึงให้บราฮัมได้หลายครั้ง
‘…แล้วเหล่าสภาล่ะ?’
เกือบทุกคนตอบสนองคล้ายอัครสาวก
แต่เวทมืดจู่โจมได้เร็วเกินไป
ทุกคนตอบสนองช้าไปเพียงเสี้ยววินาที
ไม่สิ พูดแบบนั้นก็ไม่ถูก…
‘…พวกป่าเถื่อน’
บราฮัมเย็นสันหลังวาบ
มันสังเกตเห็นรอยแยกในความทรงจำเกี่ยวกับเหล่าสภา
เวทมืดถูกโจมตีตอบโต้
อเบลลิโอ้แกว่งพู่กัน สนองพี่น้องคนยักษ์ใช้ของวิเศษ เจสสิก้าใช้เวทมนตร์ เค็นใช้กำปั้น เจอร์นี่ใช้เวทมนตร์ และเบ็ตตี้พยายามตัดวัฏจักรของเวทมนตร์
นักดาบสมองทึบแกว่งดาบฟันตามปรกติ
ไม่เหมือนกับบราฮัมที่อ่านโครงสร้างเวทมนตร์จนทะลุปรุโปร่งและย้อนกลับกลไกเพื่อสลายทิ้ง เหล่าสภาพยายามทำลายเวทมืดด้วยพลังที่เหนือกว่า
แม้ผลลัพธ์จะล้มเหลว แต่ก็ไม่ใช่ทั้งหมด
เนื่องจากถูกทำลายไปบางส่วน เวทมืดที่อาบร่างพวกมันอยู่ในสภาพไม่สมบูรณ์ ส่งผลให้คนเหล่านั้นไม่ถูกส่งไปยัง ‘พิกัดอันตราย’
‘นั่นสินะ สมแล้วที่เป็นผู้ช่วยท่านฮายาเตะ’
บราฮัมที่นึกชื่นชมอีกฝ่าย เริ่มกระอักกระอ่วน
มันประหลาดใจที่ตัวเองยอมรับในตัวคนอื่นง่ายดายนัก
น่าหงุดหงิดชะมัด…
หงุดหงิดเสียจน แขกที่ปรากฏตัวโดยไม่ได้รับเชิญกลายเป็นเรื่องน่ายินดี
“เดาแม่นชะมัด… ไม่คิดว่าจะเหลือแค่ลูกชายของนังตัวดีที่ถูกเนรเทศจริงๆ”
“ไม่เห็นจะยาก มันมีทั้งปัญญาของเบริอาเช่และเวทมนตร์ของมนุษย์ กับแค่ถอดรหัสเวทมนตร์คงไม่ใช่เรื่องยากเย็น”
“ฮะฮะ! บราฮัม ลูกชายของเบริอาเช่เอ๋ย! แม้ว่าแม่ของเจ้าจะถูกเนรเทศ แต่หล่อนก็เป็นถึงสามอสูรต้นกำเนิด ไม่ละอายใจบ้างหรือที่ลดตัวไปศึกษาเวทมนตร์ของมนุษย์!”
“ลูกชายของนังตัวดีที่ถูกเนรเทศคงไม่รู้สึกละอาย พวกมันไม่มีขีดจำกัดล่าง”
เบื้องหน้าบราฮัมคืออสูรสามตน
อสูรคนสนิทของบาเอล
ในอดีตเมื่อนานมาแล้ว
พวกมันทั้งสามคืออสูรเก่าแก่ที่เคยช่วยบาเอลขับไล่เบริอาเช่ออกจากนรก
ทุกตนมีปราณอสูรที่เข้มแข็ง
ยอดเยี่ยมยิ่งกว่าคามิคินบนโลกกึ่งกลางเสียอีก แม้ที่นี่จะเป็นนรก แต่ยังถือว่าค่อนข้างทรงพลัง
‘ยิ่งไปกว่านั้น เราต้องรับมือกับปราณอสูรคลั่ง’
ยิ่งศึกยืดเยื้อ อสูรทั้งสามก็ยิ่งสั่งสมปราณอสูรได้มาก
เป็นวิชาลับที่เหล่าอสูรชั้นสูงใช้กันในวงแคบ
ข้อเสียคือการที่ใช้ได้เฉพาะในนรก แต่ในเมื่อสังเวียนคือนรก นั่นเท่ากับไม่มีข้อเสีย
“ได้เห็นหน้าเจ้า ทำเอาความทรงจำเก่าๆ หวนกลับมาอีกครั้ง… คึคึก เหมือนกับแม่ที่ถูกเนรเทศไปไม่มีผิด”
“ขณะได้เห็นตัวตนอันสูงส่งแห่งนรกอยู่ในสภาพน่าสังเวช ข้ามีความสุขอย่างบอกไม่ถูก แม้ช่วงเวลาดังกล่าวจะผ่านมานานแล้ว แต่ทุกครั้งที่ย้อนนึกถึงก็จะสร้างความตื่นเต้นได้เสมอ”
“…”
ในท่ายืนก้มหน้า ภาพเหตุการณ์จากอดีตผุดขึ้นในหัวบราฮัม
มารดาซึ่งถูกขับไล่ไปยังโลกกึ่งกลาง ถูกรายล้อมด้วยเหล่าอสูรที่ยืนหัวเราะเยาะเธอ
นี่เป็นเพียงจินตนาการของบราฮัม
ความจริงคงโหดร้ายยิ่งกว่านี้
‘หึหึ… ท่านแม่’
บราฮัมสัมผัสถึงโชคชะตา
กริดพาเรามาที่นี่ และท่านก็ส่งพวกมันมาต้อนรับ?
เป็นการจัดเตรียมให้เราแก้แค้นพวกมัน และก้าวข้ามท่านไป?
“…เจ้านั่น?”
เฉกเช่นที่พวกมันเคยรุมล้อมเบริอาเช่เมื่อนานมาแล้ว
เหล่าอสูรที่ยืนหัวเราะเยาะรอบตัวบราฮัม ค่อยๆ ขมวดคิ้วชนกัน
พวกมันเพิ่งสังเกตเห็นว่าไหล่ของบราฮัมกำลังสั่น
มิใช่การสั่นเพราะกลัว
แต่กำลังหัวเราะ
และพวกมันไม่ได้คิดไปเอง
หลักฐานพิสูจน์คือใบหน้าของบราฮัมที่เงยขึ้นมา
บราฮัมเชิดคางอย่างโอหัง ดวงตาของชายผู้กำลังแสยะยิ้ม มีสีแดงสดเหมือนกับมารดาไม่มีผิด
“ท่านแม่ถูกรุมล้อมด้วยมดปลวกนับพัน แต่พอเป็นข้ากลับมีแค่พวกกระจอกสามตัว? กาลเวลาทำให้สมองของพวกอสูรเสื่อมลงสินะ”
เปรี้ยะ!
พลังเวทของบราฮัมแหลมคมประหนึ่งดาบ ค่อยๆ เปลี่ยนเป็นสีม่วงเข้ม
ปราณอสูรคลั่ง
วิชาลับที่บราฮัม บุตรแห่งเบริอาเช่ สามารถใช้ได้ ‘โดยกำเนิด’ ถูกปลดปล่อยในพริบตา
แน่นอน คุณภาพวิชาลับของทั้งสองฝ่ายแตกต่างกันมาก
บึ้มมมมม!!
“…!”
“…!”
คนสนิทของบาเอล
พวกมันสังหารแรงเกอร์มานับไม่ถ้วน
พลังอันยิ่งใหญ่ของอสูรทั้งสาม ถูกสลักลงในใจมนุษย์ที่เฝ้าดูสถานการณ์จากบนโลก
พวกมันเก่งกาจยิ่งกว่าจอมอสูรตนใดที่เคยปรากฏตัวระหว่างมหาสงคราม
นั่นคือเหตุผลที่ผู้คนตัดพ้อ หลังจากเห็นบราฮัมเผชิญหน้ากับทั้งสาม
บราฮัมคงพ่ายแพ้
หลายคนหลับตาลงเมื่อตระหนักว่า ใบหน้าอันหล่อเหลาของบราฮัมซึ่งปัจจุบันเด่นสง่าบนท้องฟ้า จะถูกทำลายในอีกไม่ช้า
เป็นเหตุผลว่าทำไม ความประหลาดใจจึงรุนแรงกว่าปรกติ
ภาพของเปลวไฟสีม่วงที่พุ่งออกจากปลายนิ้วบราฮัม และก่อตัวเป็นพายุเพลิงกวาดสนามรบในพริบตา
ฉากที่เหล่าอสูรต่างกระเด็นถอยหลังพลางแหกปากกรีดร้อง สร้างความตกตะลึงให้กับทุกฝ่าย
พัฒนาการของเรื่องราวแตกต่างจากจินตนาการของคนส่วนใหญ่โดยสิ้นเชิง
ข่าวถูกแพร่ไปอย่างรวดเร็ว
มนุษย์ที่พยายามหลีกเลี่ยงการแหงนมองฟ้า ค่อยๆ เงยหน้าทีละคนสองคน
***
“พวกมันตั้งค่ายล้อมไว้แล้ว?”
“อึก… พวกเรามีอาหารพอไหม?”
ทีมสำรวจทั้งหมดที่เป็นของกิลด์โอเวอร์เกียร์ ถูกอพยพมายังปราสาทคริสตัล
ทุกคนรีบเคลื่อนย้ายทันทีที่เกิดเหตุการณ์
เพราะเชื่อในการตัดสินใจของยูร่าและจิสึกะ
ด้วยเหตุนี้ ทุกคนจึงรอดพ้นจากการถูกรุมทึ้งอย่างโดดเดี่ยวในสนามรบ แต่สถานการณ์ก็ยังไม่สู้ดีนัก
กองทัพใหญ่ของอสูร กำลังปิดล้อมปราสาทคริสตัลไว้ทุกทิศ
จริงอยู่ การล่าอสูรด้านนอกมาทำบาร์บีคิวอาจห่างไกลจากสามัญสำนึก แต่ก็ปฏิเสธไม่ได้ว่า กลิ่นของเนื้อย่างนั้นน่าหลงใหลเกินไป
ความหิวโหยที่มิอาจถูกเติมเต็มด้วยเนื้อตากแห้ง กำลังบั่นทอนสภาพจิตใจทีมสำรวจ
ไม่ต่างอะไรกับคำสาป
อาจไม่มีผลกับตำนานอย่างยูร่า จิสึกะ หรือเฟคเกอร์ แต่ก็สร้างความเจ็บปวดแก่ผู้เล่นที่มิใช่ตำนาน
“นี่มัน… เหมือนกับทักษะของพวกพ่อครัวระดับสูงเลยไม่ใช่หรือ?”
ความหิวถูกจำแนกให้เป็นอาการผิดปรกติ
แวนเนอร์ซึ่งขมวดคิ้วขณะเผชิญดีบัฟที่ทำให้ฝีมือการต่อสู้ถดถอย หวนนึกถึงบางสิ่ง
คำเตือนของลอเอลที่ระบุว่า การตายจะทำให้ทักษะสูญหาย ดูเหมือนจะได้รับการยืนยันแล้ว
ความกลัวเพิ่มขึ้นตามปริมาณศัตรูด้านนอกที่เพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่อง
“ปราสาทหลังนี้… ศัตรูบุกเข้ามาไม่ได้ใช่ไหม? มันปลอดภัยใช่ไหม?”
ท่ามกลางความตึงเครียด ใครบางคนยกมือถาม
ด้วยอากัปกิริยาเกรงอกเกรงใจ
เป็นธรรมดาที่จะเกรงใจ
โรส
จอมอสูรอย่างเธอ อึดอัดกับสถานการณ์ปัจจุบันมาก
นั่งบนเก้าอี้หนามยังเจ็บปวดน้อยกว่านี้…
ไม่ว่าจะมองมุมใด เรื่องราวก็ดำเนินไปอย่างเหลวไหลสิ้นดี
ขณะเธอเดินทางมายังปราสาทคริสตัลเพื่อเจรจากับซัคคิวบัสของกริด บาเอลก่อเหตุขึ้นพอดี และหลังจากนั้นก็ถูกล้อมไว้โดยชาวโอเวอร์เกียร์ที่อพยพกลับมายังปราสาท
ฉันมาทำอะไรที่นี่…
เธอถามกับตัวเองหลายสิบครั้ง สุดท้ายก็ทำได้แค่มองเป็นความซวย
“ปลอดภัยไหมน่ะหรือ? แน่นอนอยู่แล้ว แต่ปัญหาก็คือ พวกเราอยู่แบบนี้ไปตลอดไม่ได้ ถ้าต้องการความปลอดภัย ทำไมเธอถึงไม่ล็อกเอาต์? มัวนั่งอยู่ทำไม?”
เวลาทุกนาทีเป็นเงินเป็นทอง
แค่รอดชีวิตยังไม่เพียงพอ
ไม่มีประโยชน์ถ้าทำได้แค่นิ่งอยู่ที่นี่
แม้กระทั่งในตอนนี้ ทั้งคู่แข่งและศัตรูต่างก็กำลังพัฒนาตัวเอง
“เรื่องนั้น…”
โรสแอบโล่งใจ
เธอเคยกังวลว่าชาวโอเวอร์เกียร์จะเมินคำถาม แต่สุดท้ายก็มีชายหัวล้านใจดีช่วยตอบ
หากเป็นไปได้ เธออยากได้คำตอบจากคนหล่อๆ อย่างเฟคเกอร์หรือเรกัสมากกว่า แต่ในสถานการณ์เช่นนี้ เธอมีสิทธิ์เลือกด้วยหรือ?
ฟู่ว… อย่างน้อยก็ไม่ต้องเด๋อ…
“ทำไมฉันถึงรู้สึกเหมือนกำลังโดนด่า?”
ขณะแวนเนอร์ตั้งคำถาม
บึมบึมบึมบึมบึมบึม!!
ปราสาททั้งหลังสั่นสะเทือน
ด้านนอกหน้าต่างปราสาท แสงหลากสีสันกำลังกะพริบวิบวับ ทำเอาชาวโอเวอร์เกียร์ถึงกับวิงเวียน
อีกฝ่ายเปิดฉากถล่มด้วยเวทมนตร์
“ท…ที่นี่จะปลอดภัยใช่ไหม?”
โรสซึ่งหน้าถอดสี ตั้งคำถามอีกครั้ง
อ๊บ อ๊บ อ๊บ
เสียงกบดังระงมจากด้านนอก
เซพาเดียและเหล่าบริวารของบาเอลได้เข้าร่วมศึกนี้ด้วย
***
เซพาเดียกล่าวหลังจากหยุดระดมยิง
“เป็นถึงมรดกของดันทาเลียน จะทำลายได้ยากก็ไม่ใช่เรื่องแปลก ไม่มีความจำเป็นต้องเสียแรงเปล่า อ๊บ!”
ดันทาเลียนคืออสูรที่ฉลาดที่สุดในนรก
อาจมีอสูรหลายตนที่รอบรู้ใกล้เคียงกัน แต่ดันทาเลียนเป็นเพียงคนเดียวที่นำความรู้มาใช้จริง
แต่มันเป็นพวกขี้ขลาด
แม้จะดำรงตำแหน่งจอมอสูร แต่ก็ถูกอสูรส่วนใหญ่ดูแคลน
เดิมที เซพาเดียไม่คิดจะทำลายป้อมปราการที่ไอ้ขี้ขลาดนั่นสร้างขึ้นเพื่อซุกหัว
แค่ปิดล้อมไว้ก็พอแล้ว
ด้วยอายุขัยที่สั้น มนุษย์จึงมีความอดทนต่ำ ในท้ายที่สุด พวกมันจะทนไม่ไหวและเป็นฝ่ายบุกออกมาเอง
เซพาเดียบอกให้เหล่าอสูรอดทนไว้ และทุกตนพยักหน้ารับอย่างเชื่อฟัง
เดิมที เป็นเรื่องยากที่อสูรจะให้ความร่วมมือ แต่ครั้งนี้เป็นกรณีพิเศษ
พวกมันเพิ่งได้ทราบว่า ในเงาของตนมีเศษเสี้ยวอาชูร่าแทรกซึมอยู่
บาเอลเปิดเผยข้อเท็จจริงกับทุกคน
เมื่อตระหนักว่าเศษเสี้ยวอาชูร่าเป็นได้ทั้งระเบิดเวลาห้อยคอ หรือไม่ก็พรอันประเสริฐที่จะมอบทักษะใหม่ เหล่าอสูรตัดสินใจมอบความจงรักภักดีให้บาเอล
เหนือสิ่งอื่นใด บาเอลคือจุดสูงสุดของสามอสูรต้นกำเนิด
ผู้ปกครองนรกรองจากยาธาน
ในเมื่อบาเอลออกหน้าทำศึกด้วยตัวเอง ก็ไม่มีเหตุผลที่เหล่าอสูรจะไม่เดินตาม
‘มีอสูรจำนวนมากแข็งแกร่งขึ้นเพราะเศษเสี้ยวอาชูร่า การเก็บกวาดผู้บุกรุกที่กระจายไปทั่วนรก คงไม่ใช่เรื่องยากเย็นอะไร’
คิดถึงตรงนี้ เซพาเดียยกมุมปาก
กบยักษ์กำลังแลบลิ้นยาวพลางหัวเราะคิกคัก
อย่างไรก็ดี เหล่าอสูรด้านข้างมิได้หัวเราะตาม เกือบทั้งหมดกำลังจดจ่อไปทางปราสาท
บางส่วนส่งเสียงคำรามต่ำ
แค่จินตนาการถึงเหยื่อที่ถูกขังในปราสาท ความสุขก็เอ่อล้นภายในใจ
นอกจากนั้น ในบรรดาเหยื่อที่ถูกขัง มีนักล่าอสูรปะปนอยู่ด้วย
สิ่งมีชีวิตที่เกิดมาเพื่ออสูร
ทักษะของนักล่าอสูรมีไว้เพื่อจัดการอสูรเป็นหลัก ดังนั้น หากใครช่วงชิงทักษะของเธอได้ อนาคตก็จะมีแต่ความสดใส
ขณะที่เสียงคำรามต่ำของเหล่าอสูรเริ่มดังเป็นวงกว้าง
“คิดถูกสินะ”
ซิก ผู้เปลี่ยนพิกัดของกับดักเพื่อย้อนศร
จากบรรดาอัครสาวกของเทพโอเวอร์เกียร์ ตัวตนที่เก่งกาจรอบด้านที่สุด เข้าร่วมสมรภูมิปราสาทคริสตัล
อักขระโบราณที่เรียงตัวเป็นประโยคแฝงความหมาย ‘ทำลายล้าง’ ‘เข่นฆ่า’ และ ‘ล้างบาง’ ทยอยสร้างสายลมที่คละคลุ้งไปด้วยกลิ่นคาวเลือด
มันทราบดี ความสำคัญอันดับหนึ่งคือการปกป้องฐานทัพเพียงแห่งเดียวในนรกให้ปลอดภัย
Comments
Post a Comment