จ้าวแห่งยุทธภัณฑ์ 1,656
เมื่อโคจรพลังเวทผ่านหัวใจมังกร ลมหายใจที่ยิงออกไปจะสร้างปรากฏการณ์พิเศษ
นั่นคือแก่นแท้ของลมหายใจมังกร
พลังที่มาพร้อมคุณสมบัติอันแข็งแกร่ง
หัวใจและการหายใจ
กระบวนการสร้างลมหายใจมังกร เกิดจากต้นกำเนิดชีวิตทั้งสองรูปแบบ
ต้นกำเนิดเหล่านี้ย่อมนำมาซึ่งคุณสมบัติพิเศษ
> อริยดาบ? แต่ดูไม่เหมือนไอ้ทึ่มจากหอคอย…
มีข่าวลือว่าบีบันสามารถตัดลมหายใจมังกรได้ด้วยพลังทางกายภาพ
แต่ในทางกลับกัน ครอเกลตัดทั้ง ‘ลมหายใจ’ และ ‘การหายใจ’
กล่าวคือ การโจมตีเกิดจากความคิด จะถูกผนึกไว้ชั่วคราว
มังกรโบราณผู้ยิ่งใหญ่ที่ดำรงชีวิตมาตั้งแต่ยุคสมัยต้นกำเนิด กำลังเผชิญความอัปยศที่ไม่เคยพบเจอ
เป็นผลลัพธ์ที่น่าทึ่งมาก
ครอเกลผู้สร้างความสำเร็จระดับตำนาน ถูกยกระดับตัวตนขึ้นหนึ่งขั้นทันที
อย่างไรก็ดี สีหน้าของบันเฮเลียร์ยังคงผ่อนคลาย
ตรงกันข้าม มันชื่นชมมนุษย์ที่ยกระดับขึ้นอีกขั้นเพราะตน
> แถมยังแตกต่างจากมุลเลอร์ แม้จะมีบรรพชนให้ศึกษาและเรียนรู้ แต่กลับเลือกที่สร้างเส้นทางใหม่ของตัวเอง
“…”
ท่าทีของบันเฮเลียร์ทำเอาฮายาเตะเริ่มสั่นคลอน
คำชมจากมังกรโบราณ แถมยังเป็นมังกรมาร ไม่ใช่เหตุการณ์ที่พบเห็นได้บ่อยนัก อีกทั้งยังพูดชื่อมุลเลอร์ออกมา
เมื่อตระหนักว่ามังกรโบราณบางตัวเกลียดชังมุลเลอร์ที่เป็นพวกผ่าเหล่า นี่ไม่ใช่เรื่องน่ายินดี
แม้ภายนอกจะพูดด้วยสีหน้ายิ้มแย้ม แต่ภายในคงเต็มไปด้วยจิตสังหาร
> ไม่ใช่ตัวแปรที่ดีนัก… พรสวรรค์ของเจ้า จงหายไปเสีย
ซู่ว! ครืน!
เสียงพูดของบันเฮเลียร์ที่แผ่ขยายออกไปพร้อมลมหายใจ สร้างแรงสะเทือนไปทั่วทวีป
เกิดคลื่นยักษ์ในทะเล ลาวาปะทุจากภูเขาไฟ ผืนดินที่ปราศจากคาริออน สั่นไหวรุนแรงจนเกิดเป็นหุบเขากลางทุ่งกว้าง
ลำพังเสียงที่เปี่ยมไปด้วยความชั่วร้ายและเลวทราม ก็เพียงพอแล้วที่จะเรียกว่าภัยพิบัติ
ผู้ที่ได้รับผลกระทบสูงสุดไม่ใช่ใครนอกจากครอเกล
อาการผิดปรกติทุกชนิดถาโถมเข้าใส่
และมากกว่านั้น สิ่งที่แย่ที่สุด
[วาจามังกรของบันเฮเลียร์ ทำลายพรสวรรค์ของท่าน]
[ทักษะติดตัวเกือบทั้งหมดถูกผนึกชั่วคราว]
ผนึกทักษะติดตัว
ครอเกลที่ถูกกดดันอย่างหนัก หวนนึกถึงสถานการณ์เมื่อครู่
มันไม่เคยตระหนักว่าบันเฮเลียร์ตัวใหญ่แค่ไหน จนกระทั่งเห็นฮายาเตะใช้ดาบรับหางขนาดมหึมาราวกับสันเขื่อน
ทุกสิ่งเกิดขึ้นเร็วมาก ทั้งที่เห็นจากระยะไกล แต่กลับถูกประชิดตัวในพริบตา
แต่โชคยังดี ทักษะ ‘อ่านใจขั้นสูง’ ยังคอยตรวจจับการโจมตีอย่างเลือนราง
อ่านใจขั้นสูงของอริยดาบไม่ใช่ทักษะติดตัว แต่เป็นค่าสถานะ
เรายังพอสู้ไหว…
“อย่าคิดว่าผมจะมีประโยชน์มากขนาดนั้น ทบทวนการตัดสินใจด้วย”
จริงอยู่ครอเกลสามารถ ‘หยุดการหายใจ’ ของบันเฮเลียร์ได้ชั่วขณะจนระดับตัวตนเพิ่มขึ้น
แต่สำหรับครอเกล มันคุ้นเคยกับระบบ ‘ระดับตัวตน’ ของเหนือมนุษย์มานานแล้ว
ต่อสู้กับครึ่งเทพบนทวีปตะวันออก, ชำระล้างห้วงมิติโดยการฟันราชาภูตลมในโลกแห่งธาตุ, กลับมายังโลกและถูกไล่ล่าโดยนักดาบตาบอดที่อ้างตัวว่าเป็นศิษย์มุลเลอร์, ทำสงครามกับขุนพลในสุสานร้างซึ่งคาดว่าเป็นสถานที่ฝังศพมุลเลอร์, ผ่านบททดสอบของราชาขุนเขาแห่งเกรเนียร์ซึ่งเป็นหนึ่งในภารกิจประจำคลาส
ครอเกลผ่านอุปสรรคมานับไม่ถ้วน และสั่งสมระดับตัวตนได้พอสมควร
กล่าวคือ มันรู้ดีว่าระดับตัวตนที่เพิ่มมาหนึ่งขั้นไม่ได้ช่วยอะไรมากนัก
หมดสิทธิ์ต่อต้านด้วยประการทั้งปวง
เมื่อได้เห็นมังกรมารบันเฮเลียร์เต็มสองตา ครอเกลที่มองตามความจริง ตัดสินใจลดเป้าหมายลง
“คุณต้องหนีไประหว่างที่ผมช่วยถ่วงเวลาให้ นี่คือทางออกที่ดีที่สุด”
ไม่ได้มาช่วยฮายาเตะสู้ แต่มาถ่วงเวลาให้ฮายาเตะหนี
ฮายาเตะส่ายหน้า
“ข้าไม่ควรถอย”
ตนคือนักล่ามังกรเพียงหนึ่งเดียว
ย่อมมีหน้าที่หยุดมังกรมารที่กำลังก่อความวุ่นวาย
ต่อให้เป็นฮายาเตะในอดีตซึ่งเคยหวาดกลัวความตาย ก็คงตัดสินใจทำสิ่งเดียวกันในสถานการณ์ปัจจุบัน
หันไปมองฮายาเตะผู้เปี่ยมไปด้วยความมุ่งมั่น ครอเกลพยักหน้ารับ
“ทำในสิ่งที่คุณต้องการเถอะ”
เมื่อไม่กี่เดือนก่อน
หลังจากฟันราชาภูตลมสำเร็จ ครอเกลเผชิญเหตุการณ์ประหลาด
สิทธิ์การเป็น ‘หัวแถว’ ของกริดถูกโอนถ่ายมายังตน
เคยสงสัยว่าคงมีสาเหตุอยู่เบื้องหลัง และตอนนี้ก็เริ่มเข้าใจขึ้นมาบ้างแล้ว
“แต่คุณต้องรอดกลับไป ผมจะตายแทนเอง”
การเสียสละ
บทบาทที่ควรจะเป็นของกริด
แต่กริดมีความรับผิดชอบมากเกินไป ครอเกลจึงถูกเลือกให้เป็นคนช่วยแบ่งเบา
เมื่อเข้าใจสถานการณ์ ครอเกลมิได้ตำหนิผู้ใด
ตรงกันข้าม มันมองว่าหน้าที่นี้มีเกียรติ
ครอเกลยินดีที่จะช่วยกริดแบ่งเบาภาระ
ฮายาเตะเผยสีหน้าขอบคุณพลางอธิบาย
“ข้าจะเล็งหัวใจมังกร เพราะนั่นคือหนทางเดียวที่จะทำให้มังกรอ่อนแอลง”
หนึ่งในสาเหตุสำคัญที่ทำให้มังกรเพลิงอิฟริตเสียชีวิต คือการสั่งสมลมหายใจไว้มากเกินไป
เธอไม่ใช่มังกรโบราณ ด้อยกว่าบันเฮเลียร์ผู้สามารถซ้อนทับลมหายใจห้าชั้นได้สบายๆ ในสภาวะ ‘มังกรพิโรธ’
ทุกครั้งที่สั่งสมลมหายใจ ร่างกายจะรับภาระหนัก ส่งผลให้หัวใจล้มเหลว
แถมเธอยังอยู่ในสภาพเขาหักและบาดเจ็บสาหัส
ในวินาทีที่เข้าไปในรังทราวก้า ชะตากรรมเดียวที่รออยู่คือความตาย
ยิ่งสร้างความเสียหายให้หัวใจได้มากเพียงใด มังกรก็ยิ่งอ่อนแอเท่านั้น
ถึงจะเป็นมังกรโบราณ ก็ยังต้องเสียเวลาจำศีลฟื้นตัวหลายสิบปี
จริงอยู่ มันสามารถใช้ชีวิตต่อไปได้โดยที่ไม่ต้องรักษาหัวใจ แต่ศัตรูตามธรรมชาติของมังกรโบราณ ก็คือมังกรโบราณด้วยกัน
หากไปไหนมาไหนด้วยหัวใจที่ไม่สมบูรณ์ อาจตกเป็นเหยื่อของมังกรโบราณตัวอื่นได้ง่าย
> เล็งที่หัวใจข้า?
มีเหตุผลไม่ซับซ้อนที่ฮายาเตะประกาศเจตจำนง
ดาบพิฆาตมังกรซึ่งกำลังควบแน่นประหนึ่งดาราจักร
สิ่งนี้คือปราณดาบและพลังจิตของฮายาเตะ
คมดาบจะแปรผันตลอดเวลาตามเจตจำนงของฮายาเตะ และท้ายที่สุดจะพุ่งไปยังหัวใจบันเฮเลียร์
กล่าวคือ บันเฮเลียร์อ่านเจตนาของฮายาเตะได้ไม่ยาก โดยที่ไม่ต้องรอฟังคำประกาศ
> ถ้าคิดว่าทำได้ก็ลองดู
แสยะยิ้มชั่วร้าย บันเฮเลียร์แอ่นอก
ดูราวกับกำแพงยักษ์ที่ปิดกั้นผืนนภา
> หัวใจของข้าอยู่ตรงนี้
เฉกเช่นฮายาเตะผู้กล้าประกาศเจตจำนง บันเฮเลียร์ก็กล้าประกาศตำแหน่งหัวใจ
นั่นเพราะมันแข็งแกร่ง
แกร่งพอที่จะเหยียบย่ำเจตจำนงของฮายาเตะ
> …!
พูดจบ สีหน้าบันเฮเลียร์ชะงักไปชั่วขณะ
เนื่องจากสัมผัสถึงคมดาบที่แทงใส่กะโหลกลึกเข้าไปถึงสมอง
ดาบจิต
สุดยอดท่าไม้ตายของครอเกล
สร้างความเสียหายแปรผันตามค่าพลังชีวิตสูงสุดของเป้าหมาย
แน่นอน ประสิทธิภาพจะลงเมื่อโจมตีใส่ศัตรูที่มีระดับตัวตนสูงกว่า
และในความเป็นจริง บันเฮเลียร์มิได้เจ็บปวด เพียงรู้สึกคล้ายกับมีสิ่งแปลกปลอมเข้ามาในร่างกาย
แต่แค่นั้นก็เพียงพอแล้ว
ความลังเลเพียง 0.001 วินาที
มีอัจฉริยะที่สามารถฉกฉวยโอกาสจากช่องว่างตรงนี้
“…”
ครอเกลถึงกับทึ่ง
ท้องฟ้ายามค่ำคืนที่ปนเปื้อนมลพิษ ถูกเปลี่ยนให้เป็นอวกาศในพริบตา
ขนาดใหญ่กว่าจักรวาลในรูม่านตาบันเฮเลียร์มาก
กลุ่มดวงดาวที่ประกอบเข้าด้วยกันเป็นจักรวาล กระจัดกระจายจนเต็มทัศนวิสัย
ทั้งหมดคือคลื่นปราณดาบของฮายาเตะ
คลื่นที่พุ่งปะทะกับหน้าอกมังกรทั้งแผ่น
บึ้มบึ้มบึ้มบึ้มบึ้มบึ้มบึ้ม!!
ขณะครอเกลตระหนักถึงการเปลี่ยนแปลงของทิวทัศน์ การโจมตีได้สิ้นสุดลง
ฮายาเตะที่ยังยืนอยู่ด้านหลังครอเกล ส่งดาบพิฆาตมังกรออกไปผ่าหน้าอกบันเฮเลียร์ ซึ่งอยู่ห่างออกไปหลายร้อยเมตร
สิ่งนี้ไม่ใช่วิชาดาบ หากแต่เป็นปาฏิหาริย์
แก่นแท้คล้ายกับดาบจิต
‘นักล่ามังกร…’
ไม่เคยมีบันทึกเล่มใดระบุว่า มุลเลอร์เคยฟันผ่านเกล็ดและผิวหนังมังกรในดาบเดียว
จริงอยู่ บันทึกส่วนใหญ่ของมุลเลอร์อาจสูญหาย แต่ในทางสามัญสำนึก ไม่ควรมีการโจมตีใดที่ทะลวงผ่านเกล็ดและหนังมังกรได้พร้อมกัน
แต่ในปัจจุบัน หน้าอกบันเฮเลียร์กำลังพังยับเยิน
จากหัวไหล่ถึงช่องท้อง ปราณอสูรสีดำสนิทพรั่งพรูประหนึ่งเลือด
ด้วยปริมาณอันมหาศาล เกรงว่าแม่น้ำด้านล่างอาจเอ่อล้น
“…?”
ฉากอันน่าตื่นตะลึงที่ชีวิตนี้คงไม่ได้เห็นเป็นครั้งที่สอง
ครอเกลจ้องมองร่างกายที่กำลังซวนเซของบันเฮเลียร์ด้วยความทึ่ง
ทันใดนั้น การมองเห็นของมันเริ่มหมุนวน
เป็นฝีมือฮายาเตะ
ฮายาเตะจับไหล่ครอเกลหมุนในลักษณะลูกข่าง
แม้แต่อ่านใจขั้นสูงก็ยังตรวจจับไม่ได้
ครอเกลไม่รู้สึกตัวเลยสักนิด
เป็นอีกครั้งที่มันตระหนักถึงช่องว่างระหว่างตนกับตัวตนสัมบูรณ์
อย่างไรก็ดี สมาธิครอเกลยังคงจดจ่ออยู่กับสถานการณ์ปัจจุบัน
นึกทบทวนบทบาทที่เคยสัญญาไว้กับฮายาเตะ ครอเกลทำนายทิศทางการหมุนของร่างกาย
ดาบถูกชักออกจากฝัก
เปรี้ยง!!
สำหรับตอนนี้ ครอเกลคือโล่ของฮายาเตะ
โล่ก็ต้องถูกใช้งานแบบโล่
ครอเกลช่วยปกป้องฮายาเตะจากการโจมตีของบุรุษผมยาวที่พุ่งออกจากช่องท้องมังกร
“คึ…”
มันฝืนกล้ำกลืนเสียงครวญครางลงคอ
คลื่นกระแทกอันเกิดจากแรงปะทะระหว่างกำปั้นชายผมยาวกับดาบเสือขาว สั่นสะเทือนเข้าไปถึงแก่นกระดูก
กร๊อบ!
เสียงข้อมือหักดังชัดเจนยิ่งกว่าเสียงกรามกระทบ
ทั้งที่ป้องกันสำเร็จ แต่พลังชีวิตยังหายไปเกือบครึ่ง
[ท่านได้รับอาการผิดปรกติ ‘กระดูกหัก’]
[แต่อริยดาบยังใช้งานดาบได้ตามปรกติในทุกสถานการณ์]
[ปราณอสูรขอมังกรมารบันเฮเลียร์ แทรกซึมเข้าไปในร่างกายท่าน]
[ปริมาณพลังชีวิตที่ลดลงด้วยฝีมือบันเฮเลียร์ จะไม่ฟื้นฟูกลับมาจนกว่าจะสิ้นสุดการต่อสู้]
“คึฮ่าฮ่าฮ่า! ใช้มนุษย์เป็นโล่? สมแล้วที่เอาแต่ซ่อนตัวมานานนับพันปี!”
ชายปริศนา
ครอเกลยังไม่ทราบในทันทีว่า ชายหน้าตาหล่อเหลาผู้มีผมยาวถึงสะโพกรายนี้เป็นใคร
แม้จะได้เห็นชื่อเหนือศีรษะ มันก็ยังสับสนอยู่สักพัก
“โพลีมอร์ฟ…”
เสียงของฮายาเตะดังเข้ามาในโสตประสาท
ไม่ใช่การอธิบายให้ครอเกลฟัง แต่คล้ายพึมพำด้วยอาการสั่น
ครอเกลเข้าใจสถานการณ์ทันที
บันเฮเลียร์แอ่นอกให้ฮายาเตะฟัน และฮายาเตะก็ทุ่มเททุกสิ่งลงไปในการโจมตี
แต่นั่นเป็นกับดัก
ตำแหน่งหัวใจเปลี่ยนไปมากเนื่องจากบันเฮเลียร์ใช้โพลีมอร์ฟเพื่อกลายร่างเป็นมนุษย์
สิ่งที่ฮายาเตะฟันเป็นเพียงภาพลวงตาของโพลีมอร์ฟ ไม่ใช่หัวใจบันเฮเลียร์
‘เจ้าเล่ห์ฉิบ’
ไม่ได้เก่งอย่างเดียว แต่กลอุบายก็แพรวพราว
ครอเกลเป็นกังวลว่า บันเฮเลียร์อาจเป็นตัวปัญหาสำหรับกริดผู้มีนิสัยซื่อตรง
ด้วยสองมือที่กำลังสั่นเทา ครอเกลถ่ายแรงทั้งหมดลงไป
มันทราบดี ฮายาเตะที่ได้พักหายใจขณะตนทำหน้าที่เป็นโล่ ยังคงยืนอยู่ด้านหลัง
“เราต้องทำตามเป้าหมายให้สำเร็จ จะปล่อยให้กริดเผชิญหน้ากับเจ้านี่ไม่ได้”
“เห็นด้วย”
“…!”
ครอเกลที่กำลังกะเกณฑ์ระยะโจมตีของบันเฮเลียร์ในร่างมนุษย์ เผยสีหน้าตกตะลึงกะทันหัน
นั่นเพราะแขนของบันเฮเลียร์ขยายใหญ่ขึ้นในพริบตา
ฟ้าว!
บันเฮเลียร์ใช้โพลีมอร์ฟในร่างมนุษย์
เป็นการเปลี่ยนอวัยวะบางส่วนให้กลับไปเป็นมังกร
เมื่อกำปั้นขยายใหญ่และกลายเป็นกรงเล็บขาหน้า ครอเกลหมดสิทธิ์ตอบโต้โดยสิ้นเชิง
ขาหน้าของมังกรที่เคยดูเล็กเมื่ออยู่ในร่างมังกร กลับดูมโหฬารเมื่ออยู่ในร่างมนุษย์
ขอบเขตการโจมตีกว้างจนไม่มีทางหลบพ้น
ทันใดนั้น ครอเกลที่เตรียมร่ายกวีดาบ ถูกดึงไปด้านหลังอีกครั้ง
เป็นฝีมือฮายาเตะเหมือนเดิม
หลังจากจับต้นคอและดึงกลับ ฮายาเตะดันแผ่นหลังของครอเกลไปข้างหน้าอย่างนุ่มนวล
ครอเกลที่เข้าใจเจตนา รีบเล็งดาบไปด้านหน้า
สำหรับครั้งนี้ มันคือดาบของฮายาเตะ
เคร้ง!!
ดาบของครอเกลฟันเข้าไปในช่องว่างกรงเล็บบันเฮเลียร์
แน่นอน คมดาบมิอาจทะลุผิวหนัง
แต่จุดประสงค์ในการสร้างช่องว่างนั้นลุล่วงไปด้วยดี
ยังอยู่ในขอบเขตที่คำนวณไว้
แผนการนี้ประสบความสำเร็จได้เพราะฮายาเตะช่วยขยับร่างกายแทนครอเกล ผู้ที่แทบไม่มีบทบาทในศึกระหว่างตัวตนสัมบูรณ์
ดาบพิฆาตมังกรของฮายาเตะ ชิงลงมือในช่องว่างดังกล่าว
ในเวลาเดียวกัน บันเฮเลียร์รีบชักมือและกลับคืนอวัยวะมนุษย์
จากนั้นก็เตะด้วยเท้าที่เปลี่ยนเป็นมังกร
ราวกับขุนเขากระแทกใส่ก็มิปาน
ดาบพิฆาตมังกรต้องเปลี่ยนวิถีเพราะสูญเสียเป้าหมายเดิม
เท้ามังกรถูกปัดป้องไว้ได้ทันเวลา
แม้คลื่นกระแทกของดาบพิฆาตมังกรจะทำให้บันเฮเลียร์ชะงักไปชั่วขณะ แต่ก็ไม่เกิดประโยชน์มากนัก
ในจังหวะที่เท้าของบันเฮเลียร์หดกลับเป็นขนาดปรกติ ลมหายใจมังกรที่ซ้อนทับห้าชั้นพุ่งเข้าใส่ทั้งสองจากด้านหน้า
เนื่องจากไม่ทันตั้งตัว ครอเกลจึงหมดสิทธิ์ใช้ดาบตัดการหายใจ
‘มันฉลาดขึ้นหลังจากเสียท่าหนึ่งครั้ง’
ครอเกลรีบร่ายบทกวีสรรเสริญดาบ
โดยเชื่อว่าฮายาเตะจะไม่ใช้ชุนโป
เพราะในปัจจุบัน โครงข่ายประสาทสัมผัสของบันเฮเลียร์แผ่ขยายปกคลุมทั่วทวีปแล้ว
ทันทีที่ใช้ชุนโป อีกฝ่ายจะทำนายปลายทางได้ถูกต้อง และดักเล่นงานในจังหวะที่ไร้การป้องกัน
เป็นไปตามคาด ฮายาเตะไม่ได้ใช้ชุนโป
ประหนึ่งเชื่อมั่นสุดหัวใจ มันฝากให้ครอเกลรับมือกับลมหายใจมังกรแทน
ขณะเดียวกัน ดาบพิฆาตมังกรเริ่มเปลี่ยนรูปเป็นวงแหวน
วงแหวนแปดวง
แต่ละวงแผ่แรงกดดันมหาศาล
[ตำนานจะไม่ตายโดยง่าย]
บทกวีสรรเสริญดาบคือปราการที่ใกล้เคียงกับคำว่า ‘ไม่มีวันถูกทำลาย’
เป็นการสังเวยดาบเพื่อเปลี่ยนพลังโจมตีและความคงทน ให้เป็นพลังป้องกันและค่าความถึก
ทว่า นั่นแทบไม่มีผลกับบันเฮเลียร์
ครอเกลต้องสังเวยดาบนับสิบเล่ม เพียงเพื่อต้านทานลมหายใจแค่หนึ่งชั้น
แต่บันเฮเลียร์พ่นมาห้าชั้น
ร่างกายครอเกลยับเยินโดยสมบูรณ์
แต่อย่างน้อยก็ปกป้องฮายาเตะไว้ได้
แม้จะสูญเสียประกันชีวิตอมตะ แต่ดวงตาครอเกลกลับยิ่งเปล่งประกาย
ด้วยความเชื่อมั่นในอีกหนึ่งคุณสมบัติของบทกวีสรรเสริญดาบ ครอเกลแกว่งดาบเสือขาวตอบโต้ทันที
“ดาบผ่ามิติ”
[คุณสมบัติของ <บทกวีสรรเสริญดาบ> ถูกกระตุ้น ทักษะถัดไปจะรุนแรงขึ้น 15 เท่า]
ราวกับโชคชะตากำลังสงสารที่ถูกเหยียบย่ำอยู่ฝ่ายเดียว
แจ็กพอตแตกหลังจากห่างหายไปนาน
“…!”
ดวงตาบันเฮเลียร์ขยายออกเล็กน้อย
ขณะมันโยกคอหลบการโจมตี เลือดสดสาดกระเซ็นออกจากแก้ม
เป็นครั้งแรกที่รอยยิ้มเลือนหายไปจากใบหน้าอันหล่อเหลา
บันเฮเลียร์ขมวดคิ้วด้วยใบหน้ายู่ยี่ประหนึ่งกระดาษถูกขยำ พลางจ้องครอเกลด้วยสายตาที่ไม่ธรรมดา
‘…แย่ล่ะสิ’
จะเกิดอะไรขึ้นถ้าถูกสัตว์ประหลาดที่แข็งแกร่งที่สุดในโลกประทับตรา?
ในกรณีเลวร้าย อาจถึงขั้นต้องเลิกเล่นเกมถาวร
สีหน้าครอเกลแข็งกระด้างทันที
ขณะเดียวกัน มันเฝ้ามองบันเฮเลียร์ถูกดาบพิฆาตมังกรโจมตีจากทุกทิศ
แม้จะเป็นดาบพิฆาตมังกรเหมือนกัน แต่รูปทรงแตกต่างกันไป
แหวนบางวงกลายเป็นหางบันเฮเลียร์ บางวงกลายเป็นขาหน้า บางวงขาหลัง ส่วนวงที่เหลือยิงลำแสงที่เหมือนกับลมหายใจ
เป็นการลอกเลียนแบบการโจมตีอันน่าสะพรึงของบันเฮเลียร์ในช่วงไม่กี่วินาทีที่ผ่านมา
นี่คืออำนาจของนักล่ามังกร
มองมังกรเป็นเหยื่อ และวิเคราะห์เหยื่ออย่างแตกฉาน
“ไม่ความละอายบ้างรึไง! ไอ้มนุษย์โสโครกไร้เกียรติ!”
กล้าลอกเลียนแบบข้าคนนี้?
บันเฮเลียร์ขยายร่างกายอีกครั้ง
เมื่อคำนึงว่าดาบพิฆาตมังกรสามารถมองข้าม ‘การป้องกันสัมบูรณ์’ มันตัดสินใจทิ้งร่างมนุษย์และหุ้มตัวเองด้วยเกล็ดแข็ง
บึมบึมบึมบึมบึม!!
ร่างกายอันใหญ่โตของบันเฮเลียร์ที่รับการโจมตีจากทุกทิศเข้าไปพร้อมกัน สั่นสะเทือนท่ามกลางเสียงอึกทึก
ผู้คนทั่วโลกเพิ่งได้เห็นบันเฮเลียร์ชัดๆ ก็คราวนี้
ผ่านไปแค่ไม่กี่สิบวินาทีหลังจากบันเฮเลียร์ปรากฏตัว
หรือกล่าวได้ว่า เงายักษ์ที่บินบนฟ้าด้วยความเร็วสูงจนมองตามไม่ทัน พลางสร้างภัยพิบัติไปทั่วผืนทวีป เพิ่งจะแช่ค้างอยู่ในตำแหน่งเดิมนานกว่าหนึ่งวินาที
เสียงอุทานดังขึ้นจากทุกสารทิศ
บันเฮเลียร์
ทุกคนตกตะลึงกับฉากที่นักล่ามังกร กำลังปะทะกับสัตว์ประหลาดอันน่าสะพรึงซึ่งเคยปรากฏตัวในเซิร์ฟเวอร์งานแข่ง
ทีละคนสองคน มนุษย์ด้านล่างค่อยๆ กำหมัดกู่ร้องชื่อของฮายาเตะจนกึกก้อง
แต่เพียงไม่นาน ความเงียบงันกลับมาครอบงำอีกครั้ง
บรรยากาศที่กำลังเร่าร้อน เย็นตัวลงกะทันหัน
โลกที่ถูกดาบผ่ามิติผ่าครึ่ง ค่อยๆ พังถล่มเมื่อเวลาผ่านไป
เป็นการโทรลล์ที่ขำไม่ออก
ทุกคนตระหนักถึงความร้ายแรงในยามที่โลกขาดคาริออน
สีหน้าของผู้ชมเปลี่ยนไปอย่างต่อเนื่อง หลังจากเห็นฮายาเตะจับครอเกลหมุนตัวในหลายอิริยาบถ
หลังจากทำลายอวัยวะมังกรสีเงินที่โจมตีใส่ตน บันเฮเลียร์สวม ‘มังกรข่มขวัญ’ และโจมตีสวนกลับทันที
เป็นอีกครั้งที่ผู้ชมมิอาจระบุได้ว่า ฝ่ายใดคือมังกรและฝ่ายใดคือฮายาเตะ
มีเพียงแสงกะพริบวิบวับไปทั่วผืนนภาที่กลายเป็นสนามรบ
ประหนึ่งฉากการรวมตัวของกลุ่มดาวก็มิปาน
แหมะ!
น้ำฝนหยดลงบนใบหน้าใครบางคนด้านล่าง
จนกระทั่งเช็ดออก ถึงได้รู้ว่าเป็นเลือด
เลือดสีแดงเข้มที่พบเห็นได้ทั่วไป
เลือดมนุษย์อย่างไม่ต้องสงสัย
เป็นของใครสักคนระหว่างฮายาเตะและครอเกล
ขณะความกังวลของผู้คนเริ่มเพิ่มพูน
พรึบ!
เงาดำของบางสิ่งถูกกางออกเพื่อป้องกันฝนเลือด
เป็นร่มยักษ์สีดำที่มีลวดลายสีน้ำเงิน
“ทำได้ไม่เลว”
ด้วยรอยยิ้ม หญิงสาวคนหนึ่งใช้ปลายนิ้วเช็ดเลือดที่ไหลจากขอบร่ม
ใบหน้างดงามสุดจะพรรณนา
ดวงตาสีแดงทับทิมราวกับเปี่ยมมนต์สะกด
ผู้เห็นเหตุการณ์ล้วนเกิดความหลงใหลจากก้นบึ้ง ไม่ว่าจะชายหรือหญิง แก่หรือเด็ก
[แวมไพร์ดัชเชส แมรีโรส ปรากฏกาย]
______________
ปัจจุบันแปลถึงตอน 2,059 ★ ★ จบบริบูรณ์ ★ ★
ติดตามผู้แปล : www.facebook.com/bjknovel/
#จ้าวแห่งยุทธภัณฑ์ #BJKNovel #BJK_Novel #Overgeared_แปลไทย #Overgeared #นิยาย_เกมออนไลน์ #พระเอกเทพ
Comments
Post a Comment