จ้าวแห่งยุทธภัณฑ์ 1,700
“โทรไปที่ศูนย์บริการลูกค้า? นายมีเบอร์ส่วนตัวประธานลิมไม่ใช่หรือ”
ยองวูคือคนเดียวในโลกที่มีเบอร์ส่วนตัวลิมชอลโฮ ประธานใหญ่แห่ง SA กรุป แม้แต่ประธานาธิบดีของสหรัฐและจีนก็ยังอิจฉา
ได้ยินทูนถามด้วยสีหน้างุนงง ยองวูตอบกลับเสียงเรียบ
“ถ้าติดต่อเบื้องบนทันที พวกเขาจะปิดข่าวมอร์เฟียสไว้เป็นความลับ แต่ฉันอยากสร้างความวุ่นวายพอประมาณให้สาธารณชนถกเถียง… ทำไมต้องมานั่งอธิบายเนี่ย”
“เท่จังเลยนะ”
ณ เพนท์เฮาส์ของยองวู
ทูนกำลังย่างเนื้อบนเตาถ่าน ยูร่าคอยนำเนื้อห่อผักให้ยองวูกิน
เนื้อสองชิ้นและกระเทียมสดหนึ่งกลีบราดด้วยซอสเต้าเจี้ยว ไม่ใช่ซอสซัมจัง
เป็นผักห่อรสที่ถูกปากยองวูที่สุด
“สร้างความวุ่นวายพอประมาณ? ให้สาธารณชนถกเถียง?”
ทูนวางหมูสามชั้นสีทองเหลืองลงบนจานกลาง จากนั้นก็ยักไหล่ด้วยสีหน้าเป็นนัยไม่เข้าใจ
ยองวูอธิบายเสริม
“ฉันยังอยากคุยกับมอร์เฟียสต่อ จึงต้องสื่อสารผ่านศูนย์บริการลูกค้า เพื่อสั่งสอนว่าครั้งหน้าที่คุยกันต้องมีมารยาทมากกว่านี้ เป็นการสร้างสถานการณ์เพื่อตอกลิ่มให้ทางนั้น ‘เปลี่ยนการวางตัว’ ”
พูดคุยกับมอร์เฟียส
มอร์เฟียสอาจเป็นพวกขี้บ่น แต่ก็ไม่เคยลงโทษยองวู ตรงข้ามกัน ส่วนใหญ่จะมอบผลประโยชน์ให้
เมื่อพิจารณาว่ามอร์เฟียส—โลกซาทิสฟาย—ยอมรับและหวาดระแวงตน ยองวูมั่นใจว่าตนจะกลายเป็นตัวตนสัมบูรณ์ได้แน่
ตัวตนสัมบูรณ์
บุคคลที่สามารถสร้างคลื่นกระเพื่อมไปทั่วโลก ด้วยเพียงหนึ่งคำหรือหนึ่งการกระทำ
ชายหนุ่มตั้งคำถามมาตลอดว่า ผู้เล่นจะไปถึงจุดดังกล่าวได้หรือไม่ แต่ท่าทีล่าสุดของมอร์เฟียสตอบชัดเจนแล้ว
“ถ้าได้คุยกับมอร์เฟียส… นอกจากจะไม่ถูกทีมงานกลั่นแกล้ง ฉันยังถือไพ่เหนือกว่า”
ยกตัวอย่างเช่น
หาก SA กรุปที่คลั่งความสมดุลจู่ๆ ก็ตั้งกฎขึ้นมาว่า ‘ผู้เล่นเป็นตัวตนสัมบูรณ์ไม่ได้’
เมื่อถึงตอนนั้น ยองวูสามารถยื่นคัดค้านโดยอ้างอิงจากบันทึกการสนทนาระหว่างตนกับมอร์เฟียส
ใช่แล้ว ทนฟังคำบ่นสักนิดสักหน่อยจะเป็นอะไรไป?
นอกจากนั้น จิตใจของมอร์เฟียสยังเปรียบเสมือนตัวแทนโลก
หากถอดรหัสให้ดี ก็มีสิทธิ์เข้าถึงข้อมูลระดับลึกสุด
ทันใดนั้น เสียงดนตรีดังขึ้น
เป็นเพลงธีมของเทพโอเวอร์เกียร์ ใครบางคนใช้มันแทนริงโทน
ดังมาจากสมาร์ตวอชของจิสึกะ หลังจากตรวจสอบเวลาด้วยภาพโฮโลแกรม เธอลุกจากเก้าอี้
“ไปก่อนน้า~”
ม๊วฟ!
ไม่มีใครห้ามจิสึกะที่เดินมาหอมแก้มยองวูอย่างกล้าหาญ ทุกคนชินกับการแสดงความรักเชิงหยอกล้อแบบนี้ ตั้งแต่สมัยยังไม่ได้คบกันจนกระทั่งยกระดับมาเป็นคู่รักจริงๆ
ไม่แม้แต่ยูร่า
ในเมื่อยองวูแยกร่างไม่ได้ เธอก็ต้องแบ่งปัน
“จะไปเนินทอดจันทร์ใช่ไหม”
“ใช่ พวกสมุนของสุสานร้างเอาแต่ซ่อนตัว ไม่ง่ายที่จะกวาดล้าง”
“โชคดีที่เธอไล่เก็บได้ทีละตัว ถ้าเจอรุมเป็นฝูงคงลำบากแย่”
“แค่อัญเชิญฟีนิกซ์แดงออกมาถล่มก็สิ้นเรื่อง และศรปราบมารก็เข้ากันได้ดีกับพลังเทพ พลังทำลายแทบจะทวีคูณ เหมือนกริดและฉันที่เกิดมาคู่กัน”
“ได้ยินแบบนี้ค่อยโล่งใจ”
“ดาเมี่ยนกำลังรอจนตัวสั่นแล้ว ฉันไปก่อนนะ ไว้เจอกัน!”
เป็นผู้หญิงที่พลังงานล้นเหลือจริงๆ
มองดูจิสึกะเดินออกไปพลางโบกมือไม้ ทูนอดชื่นชมยองวูไม่ได้
รับมือกับคนแบบนี้ได้ยังไง? แถมยังไม่ใช่แค่หนึ่ง…
“หืม… ดาเมี่ยน? หมอนั่นก็ไปเนินทอดจันทร์ด้วย?”
ยองวูเองก็ใกล้หมดเวลาพัก ชายหนุ่มเอียงคอขณะวางเนื้อที่เหลือลงบนผักกาดหอมสองแผ่น และวางกระเทียมสดสามกลีบลงไป
ดูเหมือนเคล็ดลับจะอยู่ที่กระเทียม
ทูนพยักหน้า
“เมื่อไม่นานมานี้ มีกลุ่มคนไล่ทำลายเทวรูปเทพโอเวอร์เกียร์ ศาสดาก็เลยแจกจ่ายภารกิจ”
เป็นลอเอลที่ตอบแทน
สายตาจดจ่ออยู่กับภาพในเกมที่ยองวูถ่ายมาให้ ปากเอาแต่พึมพำว่า ‘มังกรทอง’
“ดูเหมือนว่า เรื่องที่ทีมจู่โจมสุสานร้างบีบให้สมุนของสุสานเอาแต่หลบซ่อน จะทำให้พวกมันเสียหน้าไม่น้อย”
“แต่หลังจากร่วมมือกับวิหารยาธาน สุสานร้างก็กลับมาเหิมเกริมอีกครั้ง พวก NPC พิเศษก็ทยอยออกจากสุสานมาเรื่อยๆ … ขุนพลโอเวอร์เกียร์คงเจองานหนักแน่”
“ใช่ ช่วงนี้ศัตรูมีพัฒนาการเร็วมาก แต่ก็ยังไม่ถึงจุดที่ฝ่าบาทต้องกังวล เหล่าท็อปแรงเกอร์ที่นำโดยตำนานทำผลงานได้ยอดเยี่ยม”
ในที่สุด ออร่ามาสเตอร์ฮูเร็นก็ได้เป็นตำนาน อาจดูช้าเมื่อเทียบกับฝีมือ แต่คงเพราะมัวเสียเวลาทำนาอยู่นาน
ไม่ต้องพูดถึงผลงานของเหล่าสิบวีรชนฯ
คริสกลับมาแล้ว
หลังจากก้มหน้าก้มตาเก็บเลเวลจนเกือบเท่าของเดิม คริสกำลังอาละวาด
ฮิวรอยผู้อ่อนแอที่สุดในสิบวีรชนฯ ได้ก่อตั้งหน่วยพิเศษขึ้น
เหล่านักพูดที่กลายเป็นนักขับไวเวิร์น
มีคนประเภทเดียวกับฮิวรอยอีกนับสิบ คอยขี่ไวเวิร์นกระหน่ำโจมตีทางอากาศด้วยคำด่าทอหยาบคาย ศัตรูบางตัวทนไม่ได้ถึงกับเลือดออกหู
อันที่จริง นิสัยชอบด่าพ่อล่อแม่ของฮิวรอยบรรเทาลงมากแล้ว ตอนนี้เลเวลของมันสูงจนสามารถระเบิดแก้วหูศัตรูได้โดยไม่ต้องดึงบุพการีเข้ามาเกี่ยวข้อง
ยิ่งกริดแข็งแกร่ง ระดับของศัตรูก็ยิ่งสูงตาม แต่ในทางกลับกัน นั่นช่วยให้พวกพ้องเติบโตเร็วขึ้น
“ตกลง ฉันจะทุ่มสมาธิกับทวีปตะวันออกไปอีกสักพัก”
เทพแห่งฮวาน โดยพื้นฐานแล้วเป็นพวกขี้แพ้
อ่อนแอกว่าแอสการ์ดอย่างไม่ต้องสงสัย
สามซาที่มีฮานึลคอยคุ้มกะลาหัว ไม่มีพิษภัยกับยองวูมากนัก
ทว่า ยองวูยังไม่วางใจ
ฮานึลมายังดินแดนแห่งนี้พร้อมกับข้ารับใช้อีกกว่าสามพัน เพื่อเผยแผ่อารยธรรมแก่มวลมนุษย์
จากตำนานปลอมที่ครอบงำทวีปตะวันออก ฮานึลมีลูกน้องไม่ต่ำกว่าสามพัน
จริงอยู่ นั่นอาจเป็นการโอ้อวด หรือถึงจะจริง เกือบทั้งหมดก็คงอ่อนแอกว่าสามซา
ทว่า กรณีพิเศษอย่างราชาซอบยอลทำให้ยองวูไม่สบายใจ
ถ้ายังมีตัวตนพิเศษเหมือนกับซอบยอลอยู่อีก เกรงว่าทวีปตะวันออกคงยังไม่ปลอดภัย
ยองวูอยากเฝ้าระวังจนกว่าทวีปตะวันออก จะผสานเข้ากับโลกโอเวอร์เกียร์เสร็จสมบูรณ์
และอันที่จริง ทวีปตะวันออกมีสภาพแวดล้อมเหมาะแก่การเจริญเติบโตของยองวู การหมกตัวอยู่นานๆ จึงไม่ใช่เรื่องเสียหาย
“พาคาริออนไปด้วยดีไหม? พลังของเทพธรณีอาจช่วยเร่งการผสานโลกเทพ”
หรือต่อให้ไม่ช่วย ก็ไม่มีอะไรเสียหาย
คาริออนผู้ทำงานหนักเพื่อมนุษย์มาตั้งแต่เกิด เป็นที่รักของมนุษย์ได้ง่าย จึงควรหมกตัวอยู่บนทวีปตะวันออกเพื่อสร้างสายสัมพันธ์กับเทพสี่ทิศ พลางทำให้ตัวเองเป็นเป้าการกราบไหว้บูชา
อันที่จริง คาริออนมีเคล็ดลับที่ช่วยให้เธอให้ได้รับความนิยมในหมู่มนุษย์ แต่ยองวูไม่มีทางรู้ไปถึงขั้นนั้น
“ยูร่า เธอไม่เป็นไรแน่นะ”
“ใช่ นายไม่ต้องห่วง ถ้าเกิดปัญหา ฉันจะรีบติดต่อไปทันที”
ยูร่ารับหน้าที่เฝ้าก้อนเนื้อสีแดงในนรก
จำเป็นต้องมีใครทำหน้าที่นี้ เพราะก้อนเนื้อสีแดงคือภัยคุกคามที่น่ากังวลที่สุด
มันจะยิ่งแข็งแกร่งเมื่อเวลาผ่านไป
‘คลื่นความอาฆาต’ ทยอยสร้างอสูรที่ครอบครองทักษะระดับตำนานอย่างต่อเนื่อง แค่หนึ่งตัวก็มากพอจะทำลายความสงบสุขของนรกได้แล้ว
ยูร่าพยายามอย่างสุดชีวิตเพื่อรับมือพวกมัน
เป็นศึกที่ยาก แต่ก็แลกมาด้วยพัฒนาการที่ก้าวกระโดด
‘พวกเรากำลังขาดคน สงครามทำให้สูญเสียไพร่พลไปมาก’
อำนาจในการสร้าง NPC พิเศษเปรียบดังสายฝนในฤดูแล้ง
มาใช้ให้เกิดประโยชน์สูงสุดกันเถอะ…
ขณะให้คำมั่น ยองวูนึกถึงครอเกล
ชายหนุ่มวางแผนหาที่พักบนทวีปตะวันออกให้ครอเกล
เพื่อจะได้อยู่ใกล้ชิดมีร์
หากสองอัจฉริยะหมั่นดวลดาบกันทุกวัน นั่นคงเป็นสภาพแวดล้อมในอุดมคติสำหรับการเติบโต
แถมยังช่วยเร่งให้ความทรงจำมีร์ฟื้นฟูเร็วขึ้น
‘…แต่ไรน์ฮาร์ทยังขาดครอเกลไม่ได้’
ตอนนี้อัครสาวกกำลังแยกย้ายไปสะสางเรื่องส่วนตัว
ยองวูจะไม่สบายใจถ้าเมืองหลวงไม่มีครอเกล
‘ยังเร็วเกินไปที่จะส่งมีร์มาไรน์ฮาร์ท’
มีร์เองก็มีงานบนทวีปตะวันออก
“พวกนายกินต่อได้เลย ฉันขอตัวก่อน”
หลังจากโบกมือลายูร่า
ชินยองวูกลับเป็นกริดอีกครั้ง
***
ทวีปตะวันออกคืนเสถียรภาพเร็วกว่าที่กริดคิด
เทพสี่ทิศอยู่ในสภาพดีมาก แต่ละตนฟื้นพลังกลับมาได้เร็ว
ส่วนหนึ่งคงเพราะเทพทั้งสี่ถูกคืนชีพครบแล้ว
ต่างจากสมัยที่ยังมีแค่สองตน — ฟีนิกซ์แดงและเต่าดำ
เมื่อทั่วทั้งทวีปปกคลุมด้วยพรคุ้มครอง คุณภาพชีวิตผู้คนจึงดีวันดีคืน ตำนานจอมปลอมถูกลบออกจากโลกอย่างหมดจด
และไม่มียังบันคนใดกล้าแทรกแซง
ต้องขอบคุณมีร์และเยอึม
เมื่อเห็นทั้งสองช่วยเทพสี่ทิศอย่างเปิดเผย ยังบันต่างสับสน
ส่งผลให้ผู้คนปลอดภัยเพราะไม่มีใครกล้าอาละวาด
ฮวัลบินดังและสิบสองจักรราศีช่วยกันค้นหาเทพมนุษย์บนตะวันออก โดยอ้างอิงจากตำนานท้องถิ่นเก่าแก่
เป็นคำขอร้องจากกริด
ชายหนุ่มคิดจะยกระดับโลกโอเวอร์เกียร์ด้วยการเพิ่มจำนวนเทพมนุษย์
โชคดีที่มีเทพมนุษย์อยู่บนทวีปตะวันออก
ผู้คนกับเทพเป็นของคู่กัน
“เดี๋ยวนะ… ถ้าตะวันออกมีเทพมนุษย์ ก็ต้องมีนักล่าเทวตำนาน?”
กริดที่กำลังเย็บเสื้อให้มีร์ ฉุกคิดถึงปัญหา
เยอึมพูดแทนมีร์ที่ตอบไม่ได้
“ใช่ แต่ไม่ต้องกังวล นักล่าเทวตำนานที่นี่ถนัดเฉพาะอาคม จึงมีข้อกำจัดในการลงมือ ยกตัวอย่างเช่น พวกมันต้องสาปแช่งเป้าหมายเป็นเวลานานจนกระทั่งอ่อนแอ จึงค่อยออกล่า คงเพราะไม่มั่นใจฝีมือตัวเองกระมัง? ในรอบร้อยปีที่ผ่านมา ข้าไม่เคยได้ยินว่ามีนักล่าเทวตำนานตนใดประสบความสำเร็จ เทียบไม่ได้เลยกับวิญญาณเร่ร่อนแห่งสุสานร้างที่แผ่ขยายโลกเทพออกไปเรื่อยๆ”
“อาคม…”
“กลับกัน ท่านควรระวังเหนือมนุษย์ไว้ให้มาก โดยเฉพาะซาบัก เจ้านั่นเสียสติไปแล้ว มองเทพเป็นแค่หนูทดลอง มีข่าวลือว่ายังบันจำนวนมากถูกมันจับตัวไป”
“นักพรตสินะ”
เคยเจอครั้งหนึ่ง
อาจไม่ใช่ภัยคุกคามสำหรับกริดในปัจจุบัน แต่คงเป็นปัญหาแน่ถ้ามันล่าเทพมนุษย์
เทพมนุษย์คือทรัพยากรบุคคลที่ทรงคุณค่า
เป็นบุคลากรพรสวรรค์ที่ต้องมาทำงานในโลกเทพของกริด
‘ว่าแต่ ราชาซอบยอลมัวทำอะไรอยู่?’
ได้ยินมาว่า ราชาซอบยอลเป็นพวกก้นหนัก
แต่เรามาเยือนก็หลายวันแล้ว ทำไมถึงยังไม่โผล่หัวออกมา?
หากทวีปตะวันออกสงบสุข อาณาจักรฮวานจะเดือดร้อน
‘หรือว่าพวกมันยอมแพ้แล้ว…?’
แต่ไหนแต่ไร ถ้าแอสการ์ดทำศึกกับฮวาน แทบไม่มีโอกาสที่ฝ่ายหลังจะชนะได้เลย
ดูได้จากการที่ฮานึล ลงทุนชักชวนซิกด้วยตัวเอง
จริงอยู่ ซิกคือบุคลากรทรงคุณค่า แต่ถ้าคำนึงจากศักดิ์ศรีของเทพต้นกำเนิด เรื่องแบบนี้ไม่ปกติ
ไม่เพียงเท่านั้น กริดเพิ่งฮุบกลืนกำลังรบบางส่วนของอาณาจักรฮวานไปโดยบังเอิญ
ถึงขั้นที่หมดสิทธิ์แก้แค้นแอสการ์ด
อาจจะถอดใจแล้วจริงๆ ก็ได้…
‘ถ้าอาณาจักรฮวานกลับไปเข้าร่วมแอสการ์ด ฝ่ายเราซวยแน่’
การผนึกกำลังอีกครั้งระหว่างฮวานและแอสการ์ด
เป็นหนึ่งในพัฒนาการที่ต้องคิดเผื่อไว้
เป็นสถานการณ์เลวร้ายที่สุด
ดังนั้น กริดจึงตัดสินใจโจมตีอาณาจักรฮวานก่อน
การปลดผนึกให้เทพสี่ทิศสำคัญก็จริง แต่เหนืออื่นใดคือการตัดกำลังแอสการ์ด
‘เทพพวกนี้ใจไม่สู้เลย’
กริดที่ตำหนิฮานึลกับราชาซอบยอลด้วยสีหน้ากังวล เปิดใช้งานทักษะสร้าง NPC พิเศษ
ทักษะที่ถูกนิยามไว้ว่า ‘ใช้เพื่อสร้างและปกครองชะตากรรม’
ชายหนุ่มอยากตรวจสอบรายละเอียดเพื่อคลายความกังวล
[ท่านจะสนับสนุนใคร?]
‘สนับสนุน? สนับสนุนอะไร?’
[จะทำการบ่มเพาะมนุษย์ด้วยการสนับสนุนที่มีประสิทธิภาพ มนุษย์ที่เติบโตขึ้นอย่างมีคุณภาพ จะคู่ควรกับการเป็นตัวแทนท่าน]
‘นี่มัน…’
ขณะกริดกำลังตื่นเต้นหลังจากอ่านรายละเอียดทักษะใหม่
“ฮานึลนี่ก็ขยันจัง”
“…?”
เฒ่าดาบมารพึมพำขณะกำลังหัวเสีย เพราะจับได้ว่าถูกฮวางกิลดงหลอกด้วยร่างแยกอีกครั้ง
คำพูดดังกล่าวฟังดูแปลกหูสำหรับกริด
[ภารกิจขนาดใหญ่ <เจตจำนงสวรรค์> ถูกสร้างขึ้น!]
[ทุกครั้งที่สร้างความเสียหายแก่เทพโอเวอร์เกียร์ จักรวรรดิโอเวอร์เกียร์ ศาสนจักรโอเวอร์เกียร์ หรือโลกโอเวอร์เกียร์ ท่านจะได้รับรางวัลล้ำค่า ไม่สนว่าเป็นความเสียหายมากน้อยแค่ไหน และไม่จำกัดจำนวนครั้ง ยิ่งทำสำเร็จก็ยิ่งเพิ่มมูลค่ารางวัล]
[จะรับภารกิจหรือไม่?]
หน้าต่างภารกิจแสดงขึ้นบนหน้าจอผู้เล่นทุกคนที่ไม่ได้สังกัดกิลด์โอเวอร์เกียร์
ส่งผลให้กริดมองไม่เห็น
เฒ่าดาบมารปฏิเสธภารกิจพลางส่ายหน้า
“เจตจำนงสวรรค์บ้าบออะไรกัน… ต่อให้ถูกปืนจ่อหัว จะมีสักกี่คนที่บ้าพอจะรับภารกิจนี้”
Comments
Post a Comment