จ้าวแห่งยุทธภัณฑ์ 262

จ้าวแห่งยุทธภัณฑ์ช262นรฉข
ยผจธดฝงฐงซจบฮทซภขฉวง
กบบพหลังจากตอบรับข้อเสนอของดาเมี่ยนฅกริดก็ต้องมานั่งอ่านรายงานการพัฒนาเมืองในช่วงเวลาที่เขาไม่อยู่คนี่เป็นเรื่องช่วยไม่ได้ขอย่างน้อยกริดก็ต้องทำหน้าที่ในฐานะลอร์ดบ้างฝลงเอยด้วยการเสียเวลาไปอย่างเปล่าประโยชน์ถึงธ1หชั่วโมงเต็มผฮฝฐ
งดฆคศฑฅศลฐฆฮปปฆงฑสฑน
ฆลลซ'เหนื่อยแล้วแฮะ'ฅษหษ
ชฑฅฎลลฎฟกกตปษศลฟฎสธย
บษนฎอาการล้าสะสมในภารกิจห้าสัปดาห์เต็มถือเป็นสิ่งที่หนักหนาสาหัสมากกโดยสาเหตุใหญ่คือการที่เขาไม่ได้นอนหลับอย่างเพียงพอบพฮฉ
ยอษฐงขฬบฬฐพทชฬซคทมษอ
มปฐพ"กริดถนายจะไปวาติกันเลยรึเปล่า?"ภธฎฮ
หมฆฮฉคฉกกบจมทกถปซซยฉ
กฟฝอด้านนอกห้องประชุมวดาเมี่ยนเดินเข้ามาพร้อมกับเอ่ยปากถามขดวงตาของเขาเปล่งประกายอย่างคาดหวังฏแต่กริดกลับโบกไม้โบกมือเล็กน้อยฃยพภ
ขผฮบฑขบฬตฐฮษฏซคศศยขฆ
ธฬชผ"ฉันต้องพักผ่อนฬนายไปก่อนเลยวแล้วจะติดต่อไปทีหลัง"สฆบข
ฃกคถงฏบจถยธพชยตลพสรฟ
ถขษซ"ไม่มีปัญหา"หฃบว
ฬขฐฐยฎฆฎฟบจชฝยษฟงฃคย
ภธฮฐจากใจจริงฑดาเมี่ยนต้องการให้กริดออกเดินทางตั้งแต่ตอนนี้เลยอทุกลมหายใจอันเจ็บปวดของอิสซาเบลทำให้ดาเมี่ยนอยู่ไม่เป็นสุขฆแต่เขาก็ไม่อาจเร่งเร้ากริดได้ตดาเมี่ยนทำเพียงยอมรับฟังแต่โดยดีฏเขารอมานานหลายเดือนแล้วษการรอคอยอีกสักสองสามวันจะเป็นอะไรไปวงขฟ
ฆดมฅมบฟพฝผฬฑยงฅลบสบฬ
ปจกตดาเมี่ยนโค้งให้กริดที่กำลังล็อกเอาต์ออกจากเกมมฅนหศ
นถซฏรฆฏถอฝฮทขศบฮปศจบ
ฎชมหหลังจากนั้นไม่นานศกริดก็ตรงไปที่เตียงเพื่อเริ่มการนอนอย่างเต็มอิ่มรฎกฃ
ศดศฮดงอจลผนฏฮวฆถถฉทพ
มรออ***ผขธป
สนฑงบบษวชฐฮฐหฐฆศภฉบฝ
ลชจฏนับตั้งแต่งานแข่งนานาชาติเป็นต้นมาฝษฮฬ
ทฐวฑตฟตธซมงยฬฉพมฉฝนช
ทชกฝระยะเวลาผ่านไปแล้วสิบเดือนในซาทิสฟายดตลอดช่วงเวลานั้นฟยูร่าได้อุทิศตนให้กับภารกิจเพียงภารกิจเดียวผวฏฟ
ฅฉพหนจดทบชฝฎธดฮฟขฏสล

[ภเส้นทางแห่งการสำนึกบาปฅ]
ระดับความยากถ:ฝSS
_______
ภวถทจงไปพบกับข้ารับใช้ลำดับที่หนึ่งโดยไม่ตายไปเสียก่อน
_______
รางวัลสำเร็จภารกิจน:ฃ???บ

ภงฎจ
จหฮวเป็นภารกิจที่ไม่ได้บอกใบ้รายละเอียดใดมาเลยดเธอต้องประสบเคราะห์กรรมมากมายระหว่างทำภารกิจผเกิดเป็นความท้อแท้สิ้นหวังอยู่หลายหนถแต่ยูร่าก็ไม่ยอมถอดใจตหากยูร่าเป็นคนยอมแพ้อะไรง่ายๆจเธอคงไม่มีทางก้าวขึ้นมาอยู่ในอันดับที่ห้าของโลกได้แน่นอนวความดื้อรั้นที่จะเอาชนะของเธออยู่ในระดับเหนือคนทั่วไปหลายขุมฮฟตลภ
ฏปฃวฐตตจยทฏภกหกภปกสบ
ชฅถป'ในที่สุดก็หาพบ'ขมยร
ธฃษอขทพกดศฮฮถฎฆธหภคฎ
ทฐหฝเศษเลือดและฝุ่นผงที่เปรอะเปื้อนตามร่างกายไม่ได้ทำให้ความงดงามของยูร่าลดลงษเธอยังคงความเลอโฉมได้อยู่แม้จะผ่านอุปสรรคภารกิจอันแสนยาวนานหลายเดือนฎในที่สุดยูร่าก็มาถึงที่หมายศผมจฬ
ขวอขฝฆปฅฎฝฑดฆชทจดฑรว
ฏฬคผคงเป็นการยากที่จะหาจุดตำหนิบนผิวพรรณอันขาวนวลไร้ที่ติและเส้นผมดำขลับเงางามนั่นฉฎฑภ
สฮขผฆฎกธซธอพฅดฬลงฎฟด
ตตชพกึก...ฏกึกสพจป
อพนชบฮตภดฃขคดฐรฃฬงอฎ
ธฆงขลึกเข้ามาในภายในถ้ำฎยูร่ากำลังปืนป่านแท่นบูชาที่ตั้งอยู่ถณฎใจกลางฝด้านบนแท่นบูชามีเปลวเพลิงสีขาวบริสุทธิ์กำลังส่องสว่างดฏจส
พงฏกรจนรชฬภฏบฉจงยฝขส

[กแม่หนูน้อยเอ๋ย…ฆเจ้าสามารถมาถึงที่นี่ได้ด้วยร่างกายอันแสนต่ำต้อยของมนุษย์งั้นหรือฉ]

ตจฑง
บยษฃกฎฝงอผฮวซปหรหฮวฮ
บผฮตหรือจะเป็นเสียงจากเทพธิดา?ฑน้ำเสียงที่ไพเราะและกังวาลได้ดังออกมาจากเปลวเพลิงสีขาวบริสุทธิ์นดวงตาของยูร่าพลันสั่นระริกฃขนตาอันยาวงอนเกิดการกระตุกเบาๆคหฮว
ดฏฬภฆหฅษวนฑชฝฬสถฟวฝศ
ฉตขบ'สิ่งที่เราคาดเดาเป็นเรื่องจริงสินะ...'ฅซนด
สหกยฎฑธฑษสจลศวธซกอปป
ชถขตข้อมูลของข้ารับใช้ลำดับที่หนึ่งของวิหารยาธานนั้นถูกปกปิดเป็นความลับอยู่ในเงามืดมาโดยตลอดมนั่นก็เพราะมันจะต้องไม่ใช่มนุษย์ฏหลักฐานคืออะไรน่ะหรือ?สเปลวเพลิงสีขาวที่อยู่ตรงหน้าเธอยังไงล่ะงตัวตนที่แท้จริงของเปลวเพลิงนี้คือดวงจิตอสูรซฆกฆภ
ศปพถฮลฝวซบอพทษผหทถหธ

[ฉเจ้ามีคุณสมบัติคู่ควรที่จะได้รับพลังของข้า...ฟอาโมแร็คผู้นี้ถ]

พกฉค
ซพรสภลพฑลยลซฉฃธซฏศอข
ปดภมจอมอสูรแห่งความขัดแย้งคหนึ่งในก33ฟจอมอสูรแห่งขุมนรกฟมันคือข้ารับใช้อันดับหนึ่งของวิหารยาธานภยขย
ธษขธฮงฮศฟฮธงหรมงฉศผษ
ฅฉฐทอสูร...ถแนวคิดแบบอสูร...งศาสนาที่ถูกก่อตั้งโดยอสูรมทั้งหมดนั่นหลอมรวมกลายเป็นวิหารยาธานปสิ่งเหล่านี้มีคำบอกใบ้เป็นนัยมานานแล้วทงษน
ดฟหตซฟสฐฝพชสซขสลยบลฃ
คภจซเป้าหมายสูงสุดของวิหารยาธานคือการนำจอมอสูรทั้งศ33อตนแห่งขุมนรกขึ้นมาบนโลกมนุษย์งข้ารับใช้แห่งยาธานทุกคนรวมไปถึงครึ่งอสูรอย่างบาลัคล้วนรู้เรื่องนี้อมีบางตำนานกล่าวไว้ว่าจจอมอสูรทั้งฑ33ภตนถูกสร้างขึ้นโดยฝีมือของเทพยาธานผฃษต
ลฆหฎถลขวรอหชนฐษฃผหตด
ฝฑพฬเมื่อรวมทุกเบาะแสเข้าด้วยกันคมันจึงไม่ใช่ศาสนาที่ทำเพื่อมวลมนุษย์อีกต่อไปฎหากจะกล่าวให้ชัดถวิหารยาธานคือศัตรูอันดับหนึ่งของมวลมนุษยชาตินั่นเองสซพฟ
ยฑตภฬยผดทฑฟภททสทฏจธฟ

[ศแม่หนูน้อยถข้าผู้นี้จะมอบพลังอันไร้ขีดจำกัดให้ท]

ฐฎชย
ษฬษฎกฮฬยอจถฅฏงอกฎฝฬฬ
วตศฑอาโมแร็คยื่นข้อเสนอฝชฆจ
ฑชฎอลรบฅจชคนฬคษฬปฆงส

[จข้าผู้นี้จะช่วยปลดพันธนาการเจ้าจากขีดจำกัดร่างกายอันแสนอ่อนแอของมนุษย์ให้เองม]

ตงนจ
ฉจศฆตคสคศษษถตมฟฎวธผฅ
ฏฑผฑหน้าต่างข้อความระบบได้ปรากฏขึ้นต่อหน้ายูร่าฆทฐฬ
ตทฅธหคฏผคปภปบศกชฮนสด

[บท่านสำเร็จภารกิจว<เส้นทางแห่งการสำนึกบาป(SS)>ฬ]

ฅถคร
คชภฉฅฝฃฃวฟฬวมฝมนขฃอฑ

[ฉถ้าหากท่านยอมรับพลังของอาโมแร็คฬเผ่าพันธุ์ของท่านจะถูกเปลี่ยนจากมนุษย์กลายเป็นครึ่งอสูรกเผ่าพันนธุ์ครึ่งอสูรสามารถพัฒนาไปเป็นอสูรเต็มตัวได้ในอนาคตม]

ฏพชฆ
ฐฅษมปดฬดฃฬทนลซนดศคฮร

[นท่านจะยอมรับของอาโมแร็คไว้หรือไม่?ฃ]

ฬพบส
อตฬตฉฐฃมฮอภหษนฎฆฟนผย
ฆฎผผ'ต้องเลือกงั้นหรือ?'พธฝช
พลฐศซฃรกรชรตฬมรษขงทส
ฆพภวเธอสามารถเลือกได้ว่าจะยอมรับรางวัลตอบแทนภารกิจหรือไม่สินะ?รเป็นครั้งแรกที่ยูร่าเคยได้ยินว่าผู้เล่นสามารถเลือกปฏิเสธของรางวัลจากภารกิจได้ขสิ่งนี้หมายความว่าอย่างไรน่ะหรือ?ถสมองของยูร่าประมวลผลราวกับเครื่องคอมพิวเตอร์นเมื่อนำข้อมูลและประสบการณ์ที่สั่งสมมานานแรมปีมาคิดคำนวนสเธอจึงเข้าใจสถานการณ์ตรงหน้าได้ในทันทีบฎภฃ
จถฉบรกฃธฟสธยดวศงบฅนฃ
วหทผยูร่าได้คำตอบแล้วฝจษษ
จจฅฐฃศจฟฆซศพภธฬซถฎยอ
ฐฐขป"ฉันขอปฏิเสธ"ขงฎฃ
ฮฎฅพฅนชถนปมอรขธฃตถนง
ฆฐฏนเปลวเพลิงดวงจิตอสูรของอาโมแร็คพลันสั่นไหววูบวาบถมันไม่คาดคิดมาก่อนว่ามนุษย์อันแสนต่ำต้อยจะกลับปฏิเสธพลังที่ยิ่งใหญ่ฏษฑฃ
ซธจวธศผลฉหกธยฑตซปลบซ

[ศแม่หนูน้อยฎทำไมกัน?ฝเหตุใดเจ้าถึงเลือกปฏิเสธพลังของข้าผู้นี้?ร]

ฅฮยบ
ฎภรปธฝฝงพอฐผฃสฟษนชฑธ
งลฃส"..."ฝพภฃ
ผรยฆกลฑฉมหนลรฃฝษฟถฏจ

[ฆแม่หนูยหรือเจ้าคิดจะทรยศต่อเทพยาธาน?อ]

นตฃฟถซวอ
ฑรกยศษฑหยฮฮฎผฆฆจยตชฎ
ฐทบวหลังจากกลายเป็นจอมเวทย์มืดและเข้าร่วมกับวิหารยาธานซยูร่าได้กระทำสิ่งที่ผิดศีลธรรมไปมากมายฮนี่คือชะตากรรมที่จอมเวทย์มืดทุกคนไม่อาจเลี่ยงได้ขทุกภารกิจที่ได้รับมอบจะต้องเกี่ยวเนื่องกับการสร้างความเดือดร้อนให้ผู้อื่นพภษค
ชฉผฏบขฅฉมพฏฐษมนฐษบวฝ
ฮมศพเธอรู้สึกผิดบ้างไหมน่ะหรือ?ทแม้มันจะน่าอึดอัดอแต่ก็อยู่ในระดับที่เธอยอมรับได้รซาทิสฟายมีพื้นฐานเป็นเกมอไม่ใช่ความจริงรเธอสามารถแยกแยะระหว่างความดีและความชั่วออกกเนื้อแท้ของเธอไม่ใช่คนชั่วกยูร่าเพียงแค่ซื่อสัตย์ต่อเส้นทางที่ตนเลือกเดินกจึงลงเอยด้วยการที่เธอกลายมาเป็นข้ารับใช้แห่งยาธานในวันนี้มรฏย
หฟพฝลฮษฆฃลขซขฆสสกมฆล
ชฬฮฑแต่ทณฉปัจจุบันฃยูร่ากลับกำลังอึดอัดใจสุดขีดถศคฃฉ
ธยฃตฏฐกจสลกฝฅซธสชชกป
สลธฅเธอกำลังละอายต่อบาปที่เคยก่อขึ้นงั้นหรือ?ซเปล่าเลยฆเป็นเหตุผลอื่นชพศฏ
ฮมจผทฏคฟมฎคลฟดฐกผธษช
ซขงด"ใช่แล้วฟฉันต้องการจะทรยศแกฉถ้าหากยอมรับพลังของแกเข้าไปศฉันจะต้องกลายเป็นข้ารับใช้แห่งยาธานไปตลอดกาลตและคงต้องกลายเป็นศัตรูของชายคนนั้นเข้าสักวัน"
นฆศก

[อชายคนนั้น?ถเจ้ากำลังพูดถึงใคร?ฎ]

ยถฃท
พฏฉษษขถองฆฮทกขฐงซภฑท
นฝดข"กริด..."หดวงตาอันคมกริดของยูร่ามองทะลุเข้าไปในดวงจิตของอาโมแร็คซฮปห
บซฅอฐรษฬกซฎภดชตอดสลซ
สผจข"หรือที่แกรู้จักในชื่อ…ฐนักล่าข้ารับใช้ยาธาน"ลตศพ
ฑตฑสศศกศจฝฝทถฝฉกวฉผฆ

[ขอะไรนะ?ก]

ฅปฃก
จขฬฏฏฐอดจฝฟฮคศงวษฉฅส
คจฬซไม่นานมานี้ขยูร่าได้รับข่าวที่กริดสังหารดาร์คบัสฎซึ่งถือเป็นศพที่สามเข้าไปแล้วคนับตั้งแต่วิหารยาธานได้ประกาศให้กริดเป็นศัตรูอันดับหนึ่งนยูร่าก็ไม่ต้องการสนับสนุนวิหารยาธานอีกมฅวฉข
อพงยงธษดฃหหฅททปภกฬคธ
ถยฅวทว่าฟเธอก็ไม่อาจวู่วามลาออกจากการเป็นสาวกของยาธานได้หมันคงเป็นการกระทำที่โง่เขลามากฎเพราะนั่นจะต้องยอมสูญเสียทุกสิ่งที่เธอเคยสั่งสมมาทั้งหมดษภฆต
ขดคฏซนฑขจคงยพหยจคฝกอ
ลหฎมแต่ตอนนี้มันไม่เหมือนเดิมอีกแล้วหเหตุใดรางวัลของภารกิจระดับสSSฉถึงเลือกที่จะปฏิเสธได้น่ะหรือ?ษคำตอบนั้นง่ายมากหถ้าหากเธอเลือกปฏิเสธของรางวัลหลักล่ะก็...อฆงศ
ฆภอศฅมขฃษศชฝวลฬฮยฝทฎ
ภนศดยูร่าจะได้รับฅ<ของรางวัลลับ>ผเป็นการแลกเปลี่ยนดฐจบ
ตพบลสขถฑถฝฝฑฆจอยฝซฃฬ
จฉฑท"ฉันขอลาออกจากการเป็นข้ารับใช้แห่งยาธานถฉันไม่ชอบวิหารยาธานมาตั้งแต่ต้น!"ขฐพบ
ยฬรถดสคฬนฎจศฆคฏปฟอฎล
บฝฮซเธอเลือกเล่นจอมเวทย์มืดเพียงเพราะมันน่าสนุกกถ้าหากรู้ตั้งแต่แรกว่ามีหน้าที่ต้องคอยรับใช้เทพยาธานอย่างปฏิเสธไม่ได้เช่นนี้ฅเธอไม่มีทางเลือกเล่นคลาสจอมเวทย์มืดแน่นอนฉขฮฃ
ฑฬธปทฎฉลคองฅฃขงทษชภข

[ดสามหาวนัก!น]

ถฬฎฏ
ฃคยฑพมถตษดฑฮอมนฟธปดช
จฆฬพน้ำเสียงที่เคยอบอุ่นและนุ่มนวลของอาโมแร็คพลันเกรี้ยวกราดฑมันดุดันและทรงพลังราวกับต้องการจะฆ่ายูร่าเสียให้ได้ทแต่ยูร่าก็หาได้เผยสีหน้าตื่นกลัวงเป็นเพราะเธอรู้ดีว่าในตอนนี้อาโมแร็คยังไม่สามารถปรากฏตัวที่โลกมนุษย์ได้ปคมช
กฉคฅฟฆขฐลถขพฐงลชปฏถฅ
ชภคฮชิ้งงงง!ชฏซช
ตษฎฟลอฝฐวฅฬมฆดธมคฅคษ

[ขท่านปฏิเสธพลังของอาโมแร็คฟ]
[มท่านถูกปลดจากตำแหน่งข้ารับใช้แห่งยาธานฐ]
[คท่านถูกขับไล่จากวิหารยาธานบ]
[ฎท่านสูญเสียพลังเวทย์มืดห]
[บวิหารยาธานจะเป็นศัตรูกับท่านไปตลอดกาลค]

จฃฑศ
วฉฮขฝจฐถฉลวฐลบฮทจถมอ

[ซท่านได้รับคลาสเกรดเลเจนดารีรนักล่าอสูรธ]
[ตเลเวลของท่านถูกรีเซ็ตก]
[ษเลเวลของท่านกลายเป็นฃ1ด]

ฐฐฬร
คทกดคฐซบทฮฏฟปฃฟฑฑปถฆ
มฝภฝ"แย่จริง..."ยนฆง
ทซฅผรบซรธบทฟงษปถศฏหภ
ฮฎหปแม้จะเธอแอบคาดหวังคลาสเกรดเลเจนดารีเอาไว้ฎแต่ก็ไม่คิดมาก่อนว่าจะต้องกลายเป็นเลเวลหนึ่งด้วยซรายชื่อของทักษะใหม่มากมายได้ปรากฏสู่สายต่อของยูร่าอย่างละเอียดฝฉยส
บรษฆฟฮฐฟคยถชฐซวขจฟผข
ฏกถจนับตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไปฎฬผต
ชมคฝขฐศฅทซผสหภนบลฏวท
ฏลศษชื่อของยูร่าได้ถูกลบออกจากทำเนียบอันดับแร้งเกอร์อย่างไม่มีปี่ไม่มีขลุ่ยฉแน่นอนว่าสิ่งนี้กลายเป็นหัวข้อสนทนาครั้งใหญ่จการคาดเดาต่างๆฬนาๆฏได้เกิดขึ้นจากผู้เชี่ยวชาญทั่วโลกยชวฟ
ฎฬซผฮซศอปคฆฬบฑธรทบฐศ
ฉมรภ***จฎบช
ขภสฏฎมชฑทฃผฮฆฑลวหฐฮง
บทมงเขาลืมตาตื่นขึ้นมาในตอนฑ4:30ษของรุ่งเช้าหลังจากหลับไปนานถึงธ13คชั่วโมงเต็มฃยองวูเดินออกจากห้องนอนด้วยแววตาเหม่อลอยฟพ่อและแม่ของเขากล่าวทักทายขึ้นทันทีที่เห็นหน้าขบฮฬ
ลฅงฬบฎอฃจฉฉฐซชบตฟมซล
ภชพฉ"นี่ลูก!ฮทั้งที่เราอยู่บ้านเดียวกันแท้ๆพแต่ทำไมถึงไม่ค่อยได้พบหน้ากันเลย?"ฟฏฑษ
รฆหจตศกนรคฉฟบฉกฐนฆฟฉ
ฟผคช"สิบวันได้แล้วมั้ง"ดหตฐ
ฬวลฃขวฟลทพวนฮฎสตฎฆรม
ชทษฐพ่อและแม่ของยองวูเป็นชาวสวนที่ปลูกผักและขายในร้านของตนเองกพวกเขาจะตื่นในตอนเช้าตรู่และกลับบ้านมาในตอนค่ำมืดซในทางกลับกันลยองวูใช้เวลาแทบทั้งวันอยู่ในแคปซูลภแถมช12ฮวันที่ผ่านมาก็ยังเล่นหนักเป็นพิเศษเนื่องมาจากภารกิจของปิอาโร่งจึงไม่ใช่เรื่องแปลกที่แทบจะไม่ได้พบหน้ากับพ่อแม่เลยแม้จะอยู่ใต้ชายคาเดียวกันตยทบ
ฏฮฐตยลผวขฃซฅงรอฅสธฮช
ฆษธพ"แม่ได้ยินเรื่องของแกในทีวีเมื่อไม่กี่วันก่อนพแม่รู้ดีว่าแกกำลังทำการใหญ่ระดับโลกฏแต่อย่าฝืนตัวเองมากนักล่ะ"ขขฏฏ
ซฝนอมงฑผทฟฐคตวอปกปกต
คฐรส"ดูแลสุขภาพหน่อยซพักหลังมานี้แกไม่ค่อยได้ออกกำลังเลยไม่ใช่รึไง?พถ้าหากล้มป่วยเข้าวไม่ได้มีแต่พวกเราหรอกนะที่เสียใจ"รธดม
นดยษภฑฑบผฑงปฆผพผธทปน
ษยงฎ'ทำการใหญ่...?ฉระดับโลก...?'มษศส
ตดมมฏซถฅทสผมวปฑรฬฏกฮ
ตฅษฑเมื่อไม่นานมานี้ฎยองวูถูกยกย่องให้เป็นวีรบุรุษแห่งชาติหลังจากงานแข่งซาทิสฟายฅด้วยความสัตย์จริงปเขายังไม่คุ้นชินกับมันสักทีหถือเป็นช่องว่างขนาดใหญ่เกินไปหากเทียบกับตัวตนท<ไอ้ขี้แพ้ติดเกม>คในสมัยอดีตฑฆงฝ
หฎบฑฮขสษภฎฃคยฉดลฟชผข
ฮลนพ'เราประสบความสำเร็จในสิ่งที่ทำ'หบกน
ซฬลฬคคฎงจฉหผฃษชตฑหรข
ภตยษใช่แล้วทมันน่ายินดีฆและเขาก็ภูมิใจกับมันมากยโดยเฉพาะเวลาที่พ่อแม่รู้สึกภูมิใจในตัวเขายยองวูฟังคำตักเตือนของทั้งสองคนไปพลางฐบิดขี้เกียจไปพลางผภผปษ
ฑดภรฅตผทถลยนศฐขปศรถฟ
ภปซถแต่ทันใดนั้นฃเขาก็สะกิดใจเข้ากับคำๆษหนึ่งคฉฮฉ
ฐผหฟฆบซฝสจรดธทวฆยฅวฝ
ถวฝอ"เดี๋ยวนะ…พผมได้ออกทีวี?"ฎฉดฅ
อชดฎฆลวรฏฮฝฃฬยรงบฐมช
ฝฑวฬ"ใช่แล้วผเกี่ยวกับเจ็ดกิลด์ใหญ่บุกเมืองของแกหรืออะไรสักอย่างนี่แหละมั้ง?"ฆกรก
คพสฆบปฮคซมฃรฆหถดรซผฆ
ศวรฅ"หือ?"จมผฉ
กดชงฮฅดฉฝษฃฮมฬอฉขฐปจ
ทตหฬ"ยองวูลในข่าวบอกว่าฬพวกเพื่อนของแกขับไล่ศัตรูไปโดยไม่ที่เมืองไม่ได้รับความเสียหายใดๆ"ปถอฮ
ชษคดลมถฝวลถฏนฅหขงธชฃ
ฅซอป"หือ?"ธพจฑ
ผอตษบบซชตหฟฏฃฎฮฆกซศบ
ลหฃฑ"อาชูร่ามั้ง?มหรืออัชเชอร์?ฅขุนนางชั้นเอิร์ลที่ยิ่งใหญ่สักคนได้ยื่นมือเข้ามาช่วยแกไว้หรือยังไงนี่แหละ"พสมฑ
ฟดฐฟผมดซจนทธฐศทษปฅลก
นฉปฃ"เอ๋?"หบรศ
ปฏสรพฑถสฝธกฎภฅซดลฎฃฐ
รงฬป"ผู้เชี่ยวชาญในทีวียกย่องลูกชายของเราทุกวันเลยนะอโฮ่โฮ่โฮ่"ษคพฆ
ขยรฮกฅซตฆชยนพฝกยฏภฉช
ฑงฮผ"..."นยคซ
ขอคฮชฬหดธบมบทรปกวฅฟษ
ซมหนยองวูต้องได้รับข่าวที่ชวนปวดหัวทันทีที่ตื่นขึ้นหเขาไม่อาจเข้าใจได้เลยว่าพ่อกับแม่กำลังพูดเรื่องอะไรอยู่มบฆต
ศคตฝบขจฑคภชษฬฑผภขรสผ
ซฏบบ'สรุปคร่าวๆพก็คือ…รพันธมิตรเจ็ดกิลด์ใหญ่รุกรานเรย์ดันและดูเหมือนจะถูกเอิร์ลอัชเชอร์ขับไล่กลับไปจนหมดสินะ?'อรจษ
นฃงสอพภผยฑนบทฑฃกลหตภ
ฑฬฝหทำไมเราถึงไม่รู้เรื่องนี้?ทลรอ
ลบศผซพวฅฑดฆฬมขดอฎทกฟ
ดษงฝ'เจ้าบ้าลอเอล...'ฝจวส
ซฬฬอฆรมหถอศทลศรษตจฅซ
ขคทศ<เรื่องเล็กน้อย>อที่หมอนั่นพูดถึงจะต้องหมายถึงสิ่งนี้แน่ฅขจหภ
ฑศวหทตฅนฝหฟลฃปรฝคฅงฅ
ศษตร'แต่ก็อย่างที่ว่าธเรื่องนี้ไม่ได้สลักสำคัญอะไรเลย'ธมฐฮ
ผองฉทซลดฅตพลมงฟจฆนยฃ
ขฟจศยองวูอมยิ้มจเขาเข้าใจถึงเหตุผลที่ไม่มีใครในโอเวอร์เกียร์รายงานเหตุการณ์ครั้งนี้ฉฎภจร
ถมผษถฑชวผฮอฃฃฎมขผทปฉ
ฐฃหฅ'ในเมื่อไม่ได้สูญเสียอะไรซมันจึงกลายเป็นเรื่องไม่สำคัญ'ธฅกฮ
ฆตชฎดทฏฎฮษยอฑชบฝหลทค
ศอบฏคนเหล่านั้นคงไม่ต้องการรบกวนสมาธิในการทำภารกิจของเขาจจนกระทั่งเมื่อทำภารกิจเสร็จและกลับมาถึงจเขาเหน็ดเหนื่อยเกินไปลยองวูต้องการการพักผ่อนมความเอาใจใส่ของพวกพ้องที่มีต่อตัวเขาได้เพิ่มมากขึ้นจนอยู่ในระดับน่าประทับใจยฝงษ
มฐฃพธรฉกฅบษจฮอขภศฃบฐ
ถปดค'ทำสิ่งใดย่อมได้รับสิ่งนั้นกลับมาสินะ...'ยภอน
ศษฐถกฏสพจภคจรฉอดงฮฅก
นตบฬในสมัยอดีตฐยองวูคือชายที่เป็นดั่งเนื้อร้ายซึ่งคิดถึงแต่ตัวเองเท่านั้นธด้วยนิสัยที่มีททำให้เขาต้องอยู่อย่างโดดเดี่ยวมาโดยตลอดงเขาไม่เคยเคารพใครษไม่เคยเอาใจใส่ใครบแต่นั่นคือเรื่องสมัยอดีตษหลังจากกลายเป็นคนประสบความสำเร็จศยองวูสามารถมอบความเอาใจใส่ให้ผู้อื่นได้ปผลก็คือการได้รับความเคารพจากผู้อื่นกลับมาดเขาสามารถเรียกคนเหล่านั้นว่าเพื่อนได้อย่างเต็มมากสทุกวันนี้ช่างมีแต่สิ่งดีๆปเกิดขึ้นขคชถ
ฟกฏฏซดลลฅหฎดงสฏฮฏถยผ
งศฑข"ไม่เจอกันนานเลยนะพี่"ภจผต
อชฎสพยฃถกฮนฐซชฬฑวกขถ
ศขฝลหลังจากกินข้าวร่วมกับพ่อแม่เสร็จฐเซฮีได้เดินออกมาจากห้องน้ำและกล่าวทักทายวดูเหมือนน้องสาวของเขาจะน่ารักขึ้นอีกแล้วในช่วงที่ไม่ได้พบกันนฟกค
ดธษสคอลงฟกคฅขขบฉฆมฎร
ดฬลก"เธอโตขึ้นมากเลยนะ..."ขยองวูพูดพร้อมกับจ้องมองตั้วแต่หัวจรดเท้าฝเซฮีอดไม่ได้ที่จะหน้าแดงก่ำอย่างเขินอายกงมห
กภขคบนถดฅนดชฅฃทฑฅศพว
จฐฏต"มองอะไรอยู่?มไอ้พี่โรคจิต!"ตฟขฃ
อสนชชชตปศศขพฬฐฅฮดฃขธ
พฬนก"โรคจิต?"ษฐธธ
ฟฆฉถฮมวทวกฎนฝงมฉกรหอ
วถปวทำไมเขาถึงถูกเรียกว่าไอ้โรคจิตเพียงเพราะสำรวจร่างกายของน้องสาว?ชเซฮีขว้างชุดออกกำลังกายสีขาวเข้าใส่ยองวูที่กำลังสับสนชถมก
ภผธฮลยลซฑสนบมฏอฐฬฑฐถ
คซวฃ"ว่างแล้วใช่ไหม?จพี่ควรไปออกกำลังกายได้แล้ว"ซฃนฆ
ผฑอฝหบฑฐรฉขดซยฟปฬปศฑ
จฆลธ"งั้นหรือ?"ฎยขอ
ฃสฏอฃฉรขคฏภฟฎมอฎฃฝจถ
ฬสชฃตลอดอ12ขวันที่ผ่านมาถเขาแทบไม่ได้ขยับร่างกายเลยนอกจากการบิดขี้เกียจเล็กน้อยและวิดพื้นเบาๆมซจฏ
คพสฃดคภซสพปปมฏหขวยลฉ
ธธททนี่ไม่ใช่สิ่งที่ดีเลยจยองวูจึงรู้สึกพอใจที่ถูกน้องสาวของตนชวนไปออกกำลังกายฝเขาออกไปด้านนอกและวิ่งจ็อกกิ้งอย่างตื่นเต้นฮเมื่อร่างกายได้รับอากาศบริสุทธิ์ฏความมีชีวิตชีวาก็กลับมาสู่ตัวเขาอีกครั้งถทผง
ฬฬศกภงคจฅขปสมษถมฎบฑม
ฃทปฬเมื่อทั้งคู่กลับถึงบ้านถมีชายคนหนึ่งกำลังรอการกลับมาของยองวูอยู่ก่อนแล้วฐษคถ
ฟฐดปฃมรถพชคดคจถนมทผด
หฬขร"นี่คือครั้งแรกที่พวกเราได้พบกันในชีวิตจริงใช่ไหม?"ฑผงถ
ฉฃฝปฉลอฏฐฉฐวภหฮขคขซฅ
จงพฉพีคไมน์…ถไม่สิยพีคซอร์ด

• Next
• Previous